قدر ثروت بدانى و تير ملامت لئام « 211 » سينهء تو مجروح گردانذ و قيمت غنيمت بشناسى و چون مرا بر تو اعتماد حاصل آيذ و دانم كى دست اتلاف بذان دراز نخواهى كرد انگه مال به تو سپارم و نيز چون مردم را معلوم است كى پذر تو صاحب ثروت و رغيد « 212 » العيش « 213 » و خصيب « 214 » الحال بوذ و رفاهت نعمت و رفاغت « 215 » عيش و خصب « 216 » حال و كثرت مال به تو ميراث گذاشت در تو به چشم احترام نگرند و ترا آن وقع باشذ كى چندانك خواهى استعطا و استقراض به تو دهند و اگر مثلا خدمت كسى كنى همچنان ترا عزيز دارذ [ 98 ] و زر و نعمت دهذ پسر گفت اى ماذر مرا مى - فرمائى كى ميراث طلب مكن و گردن خويش بقيد منت ناكسان [ 99 ] مقيد و بغل سپاس نااهلان مغلول گردان . عجز : « قلايد المن فى الاعناق اغلال » « 217 » نزديك اهل خرذ هيچ بار گرانتر از بار منت نيست و بر گردن مروت هيچ غلى محكمتر [ 100 ] از وام نه .
بيت
لنقل الصخر من قلل الجبال * احب الى من منن الرجال « 218 »
شرح
( 211 ) - لئام : جمع لئيم . بخيلان .
( 212 ) - رغيد . بدال مهمله كامير . مرد فراخ زيست ( آنندراج ) .
( 213 ) - عيش . زندگى . زيست .
( 214 ) - خصيب . كامير بلد خصيب - شهر فراخ سال و بسيار غله . رجل خصيب .
مرد بسيار خير فراخ ناحيه .
( 215 ) - رفاغت . با فتح اول رفغ عيشه رفاغة ( از باب كرم ) : فراخ گرديد عيش او . ( فرنودسار ) .
( 216 ) - خصب . خرمابن بسيار بار و مجازا بمعنى فراوانى و خصبه ( بالكسر ) بسيارى نبات .
( 217 ) - قلادههاى منت بكردن انسان به غلوزنجير ميماند .
( 218 ) - آوردن خرسنگها از چكاو كوهها بر من خوشايندتر از منت مردم است .
هامش
[ 98 ] مر : دارند
[ 99 ] مر : كسان
[ 100 ] مر : ثقيلتر