التماس عقبى « 169 » ميكرد و مىگفت بدبخت كسا كى مال بسيار جمع كنذ و نفائس گرانمايه بمشقت و محنت گرد آرذ و طرايف « 170 » متاع [ 76 ] بكلفت « 171 » و بليت [ 77 ] بيندوزذ و او را عقب صالح و فرزند [ 78 ] عاقل نبوذ و او رحلت كنذ و بآخرت پيوندذ و مال و متاع بجاى بگذارذ و نفائس و غنائم يله « 172 » كنذ از دو بيرون نباشذ يا آن مال بمصلح افتذ يا بمفسد [ 79 ] و دست تملك بر آن يا محسن « 173 » يابذ يا مسىء « 174 » اگر محسن و مصلح باشذ بمال او كى در راه خدا تفرقه كنذ بهشت و حور « 175 » و قصور بدست آرذ و حساب [ 80 ] بر گردن جمعكننده بگذارذ [ 81 ] و اگر مفسد و مسىء باشذ مال در ملاهى « 176 » و انواع خمر و زمر « 177 » و لواطه و زنا و امثال اين صرف كنذ شومى و بال و تبعت « 178 » نكال « 179 » و
شرح
( 169 ) - عقب : عقب فلانا عقبا و عقوبا . آمد پس از فلان . و عقب فلان مكان ابيه عقبا و عقوبا و عاقبة جانشين شد فلان پدر خود را پسر .
( 170 ) - طرايف : چيزهاى لطيف و خوش و پسنديده و مالهاى نو و تازه ( فرنودسار ) .
( 171 ) - كلفت : سختى و دشوارى .
( 172 ) - يله : بفتح اول و ثانى . بمعنى رها و نجات و خلاص و رها كرده باشد چنان كه گويند اسب را يله كرد يعنى سر داد و رها كرد ( برهان قاطع ) .
( 173 ) - محسن : بضم اول و كسر ثالث و سكون نون . نيكىكننده .
( 174 ) - مسىء : بدكردار و گناهكار و مجرم .
( 175 ) - حور : بالضم بر وزن نور جمع حوراء كه بالفتح است بمعنى زنى كه سپيدى پوست و جسم او نهايت سفيد و سياهى چشم و موى او بغايت سياه باشد و معشوقهائى كه در بهشت نصيب مؤمنان خواهد شد ( انندراج ) .
( 176 ) - ملاهى : آلات و ادوات لهو و لعب .
( 177 ) - زمر : بالفتح زمر زمرا و زميرا ( از باب نصر و ضرب ) ناى زد ( ناظم الاطباء ) ناى زدن ( انندراج ) .
( 178 ) - تبعة : عاقبت بد - سياست و شكنجه ( فرنودسار ) .
( 179 ) - نكال : كسحاب - عقوبت و سزا هرچه باشد ( انندراج ) .
هامش
[ 76 ] - مر : امتعه
[ 77 ] - ملى . ملك : بلا
[ 78 ] - مر : نتيجه
[ 79 ] - مر : مال نقل كند بمصلح يا منتقل شود بمفسد .
[ 80 ] - ملك : عذاب و حساب
[ 81 ] - مر : جامع مانده