تجمل و آلات پاكيزه در خانه گسترده [ 70 ] و قماش و متاع [ 71 ] ثمين « 159 » بچنگ آورده . او را فرزند نبوذ [ 72 ] و عقارب « 160 » اقارب [ 73 ] بنيش حمت « 161 » اندام عمر او مىخستند « 162 » تا كى روى در نقاب خاك كشذ و پشت زمين را وداع كنذ و ملك بذيشان بگذارذ [ 74 ] .
بيت
لحو مهم لحمى و هم يأكلونه * و ما داهيات المرء الا اقاربه « 163 » .
و او صدقات « 164 » متواتر « 165 » و صلات « 166 » پياپى باصحاب حاجات ميرسانيذ و منائح « 167 » و عوارف « 168 » بسيار به بىتوشگان و درماندگان [ 75 ] ميداذ و از خذاى تعالى استدعاء فرزندى و
شرح
( 159 ) - ثمين : گرانبها و پرقيمت .
( 160 ) - عقارب : كژدمها .
( 161 ) - حمت : با دو ضم جمع حميت ، رشك - ننگ ، غيرت .
( 162 ) - خستن : بر وزن بستن بمعنى مجروح كردن و مجروح شدن باشد ( برهان قاطع ) .
( 163 ) - گوشت ايشان ، گوشت من است ( ما از خويشان يكديگريم ) . و ليك با بدگوئى و بدخواهى من : دهن بدان بيالايند ( اشاره به آيه 12 از سورهء مباركهء حجرات :أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ )آرى سختيهاى آدمى ، بيشتر از خويشان است .
( 164 ) - صدقات : جمع صدقه . بالتحريك . آنچه بدرويش دهى در راه خداى تعالى ( انندراج ) .
( 165 ) - متواتر : پياپىآينده و از پس يكديگرآينده بمهلت ( فرنودسار ) .
( 166 ) - صلات : جمع صله . بكسر اول و فتح ثانى - عطا و عطا دادن .
( 167 ) - منائح : جمع منيحه . عطا و دهش . گوسپند و يا شترى كه به كسى انعام كنند كه پشم و شير و بچه آن مال وى باشد و خود آن ستور مال صاحبش بود ( فرنودسار ) .
( 168 ) - عوارف : جمع عارفه . احسان و بخششها .
هامش
[ 70 ] - ملى : به كف كرده
[ 71 ] - مر : امتعه و اقمشه
[ 72 ] - مر : و از عقب هيچ فرزند نداشت
[ 73 ] - مر : اقارب عقارب
[ 74 ] - مر : و اموال و املاك بذيشان بازگذارذ .
[ 75 ] - مر : غربا