بىاندازه مضر و حكما در تحديد آن چنين فرموذهاند كى :
« السرور يفرق الحرارة الغريزية و ربما يعرض منه موت فجاة »
معنى آنست كى شاذى بافراط حرارت غريزى را متفرق گردانذ و از تفرق حرارت غريزى باشذ كى مرگ فجاء « 138 » حادث شوذ و اگر من اين مال بيكبار به تو دهم ترسم كى از غايت نشاط و فرح به تو همان رسذ كى بذان صياد رسيذ پسر گفت چونست آن حكايت :
گفت شنيذم كى صيادى بوذ بغايت دلير و چالاك و در شيوهء خويش نيك چست و زيرك [ 44 ] .
بيت
يهوى الى حفرة الكدرى آونة * و تارة يرتقى فى سلم الحجل « 139 »
چون مرغ بر قله كوهسار پريذى [ 45 ] و چون سيل از شوامخ قلال [ 46 ] فرودويذى . نخجيران از هيبت او سر از غارها [ 47 ] بيرون نيارستندى « 140 » كرد و مرغان از بيم دام او گام از آشيان [ 48 ] بيرون نيارستندى نهاذ تا صيد را در قيد [ 49 ] تصرف نياوردى [ 50 ] اگر خوذ به چشم سر در روى هلاك نگريستى باز نگشتى .
بيت
تصيد و لا تحيد و لو تمطى * بها ما حاولته الى رداها « 141 »
شرح
( 138 ) - فجاء : بضم اول و مد . مفاجات يعنى ناگاه گرفتن كسى را و هجوم كردن بر كسى ( انندراج ) .
( 139 ) - گاه براى چال سنگخواره پائين و گاه بنردبان كبك بالا ميرود .
( مقصود جاى لانه كبك است در كوه ) .
( 140 ) - نيارستندى . از مصدر يارستن : توانستن . كسى را كه دولت كند ياورى . كه يا رد كه با وى كند داورى .
( 141 ) - بىباكانه ، به شكار مىپرداخت و از دنبال كردن صيد خويش قدم
هامش
[ 44 ] - مر : شيوه صيادى نيك چست و زيرك و چابك .
[ 45 ] - ملى : دريذى
[ 46 ] - ملى : از سر كوه
[ 47 ] - مر :
سر از اكمان غيران
[ 48 ] - مر : و وحوش و طيور از بيم او از احجار و افاحيص
[ 49 ] - مر : حباله قيد
[ 50 ] - مر : او نيفتادى