طرار « 102 » و شرير و منافق و شنگ « 103 » و شوخ « 104 » و فتانند « 105 » گرد تو درآيند و انواع معازف « 106 » و ملاهى « 107 » در چشم تو بيارايند و زنان ماهروى و امردان « 108 » صاحب جمال را بر تو جلوه كنند و مال تو در معرض تلف و تفرقه اندازند . ديذه عقل باز كن و چشم بصيرت برگشاى قرب پنجاه ميراث يافته اينند « * » كى امروز به تو محتاجند و دى ايشان را دستگاه و اسباب و بخشش و دوستان بوذند و در هر ضيافت كى اضافت آن با مجلس ايشان بوذ صد طفيلى ايستاذه و نشسته بوذند و در هر ميزبانى كى نسبت آن بسخاء ايشان بوذ [ 27 ] پنجاه فضولى « 109 » آستين شره « 110 » در [ 28 ] نوشته « 111 » . امروز بنگر كى مال ندارند و
شرح
( 102 ) - طرار : حيلهگر و كيسهبر ( انندراج ) .
( 103 ) - شنگ : بفتح اول و سكون ثانى و كاف فارسى - دزد و راهزن و عيار ( برهان قاطع ) .
( 104 ) - شوخ : فضول - بىحيا و بىشرم - دزد و راهزن - بىباك و دلير ( برهان قاطع ) .
( 105 ) - فتان : فتنهانگيز و دزد و ديو ( انندراج ) .
( 106 ) - معازف : جمع معزف و معزفه . آلات لهو و بازى .
( 107 ) - ملاعى : آلات و ادوات لهو و لعب ( فرنودسار ) .
( 108 ) - امرد : ساده ز نخ و كودك خوبصورت ( انندراج ) .
( 109 ) - فضولى : فضول بالضم مصدر و نيز جمع فضل است بمعنى زيادت و افزونى و فضولى بياى نسبت شخصى كه بچيزهاى زائد و لا يعنى مشغول باشد و لهذا در اصطلاح شرع آنكه عقود را بىوكالت و بىاصالت و بىولايت مرتكب شود او را فضولى خوانند ( انندراج ) .
( 110 ) - شره : بفتحتين و سكون ها . غالب شدن حرص ( انندراج ) .
( 111 ) - درنوشته : درنورديده . از مصدر درنوشتن بمعنى پيچيدن و طى - كردن . نظامى فرمايد :سپهر آن بساط كهن درنوشت * بساطى دگر ملك را تازه گشتو نيز فرمايد :و هم تهىپاى بسى ره نوشت * هم ز درش دست تهى بازگشت( موارد المصادر )
هامش
* - ملى : آنند
[ 27 ] - مر : كى انتساب بجود ايشان مىپيوست
[ 28 ] - مر : باز