حال ترا حقيقتست و اين معنى ترا روشن [ 105 ] ، چرا گردن نامبارك او را كى از زيور ايمان عاطلست « 356 » بگوهر شمشير نيارائى و قالب تاريك او را از [ 106 ] روح پليذ خالى نمىكنى جواب فرموذى و گفتى [ 107 ] « كيف اقتل قاتلى » يعنى اى سليم دلان كسى كى قضا با هلاك [ 108 ] من او را فرمان داذه باشذ و قدر منشور « 357 » قتل من در دست او نهاذه مرا بر كشتن او قوت چگونه ميسر شوذ و بر اهلاك او قدرت چگونه ممكن گردذ . صذ هزار سلام كى رايحهء مشك بمشام جان رسانذ از ساكنان صوامع « 358 » قدس نثار روضهء « 359 » مقدس آن ذوات « 360 » كامل و صذ هزار دروذ كى [ 109 ] سروذ مغفرت و رضوان « 361 » مسامع « 362 » ارواح را بشنوانذ از مجاوران « 363 » حظائر « 364 » خلد تحفهء تربة مطهر آن نفوس فاضل باذ .
بيت
و هذا دعاء لو سكت كفيته * لانى سألت الله فيك و قد فعل « 365 »
شرح
( 356 ) - عاطل : بىكار ، باطل ، بيهوده ، بيفايده ، بىمعنى ، خالى ، تهى ، ناقص .
( فرنودسار ) در اصل بمعنى زن بىگردنبند و بىپيرايه است . ( انندراج ) .
( 357 ) - منشور : فرمان پادشاهى بعضى گويند فرمان پادشاهى كه در لطف و عنايت باشد . ( انندراج ) .
( 358 ) - صوامع : جمع صومعه بالفتح و ميم و عين نيز هر دو مفتوح .
عبادتخانه ترسايان و نصارى كه سر آن بلند و باريك سازند و مجازا عبادتخانه اهل اسلام را نيز گويند . ( انندراج ) .
( 359 ) - روضه : مرغزار - كلخانه و گلستان
( 360 ) - ذوات : جمع ذات : هستى شيئى و حقيقت آن .
( 361 ) - رضوان : خشنودى .
( 362 ) - مسامع - جمع مسمع . گوشها .
( 363 ) - مجاوران : همسايگىكنندگان .
( 364 ) - حظائر : رجوع شود بصفحه 30 حاشيه 248 .
( 365 ) - اين دعائى پاك و بىرياست ، هرچند از پس آن زبان در كام كشم مرا بسنده است . زيرا درخواستى ملتمسانه بدرگاه حق ، دربارهء توست و بىگمان اجابت گردد .
هامش
[ 106 ] - ملى : او از
[ 107 ] - ملك : فرمود و گفت
[ 108 ] - ملك : بر هلاك .
[ 109 ] - ملك : كى