آباء « 64 » علوى « 65 » و ارحام « 66 » امهات « 67 » سفلى « 68 » سه مولود موجود گردانيذ و زمام تربيت ايشان بدست هفت دايهء دارندهء پرورنده داذ و ازين هفت دايگان اعنى هفت كواكب سيار نير اعظم را اختيار كرد و بحسن تربيت و لطف تنميت « 69 » ايشان اختصاص داذ تا مولود اول را كى عبارت ازو عالم جمادست بپرورش فيضان نور در حيز « 70 » ظهور آورد [ 21 ] و سايهء اشراق « 71 » خويش بر اطراف او گسترد و هرچه از آن عالم قابل استعداد بوذ استحقاق سرورى مىيافت و بر ذروهء « 72 » شرف ترقى مىكرد و بر اوج كمال تصاعد مىنموذ تا باقصى « 73 » غايت و اعلى نهايت خويش مىرسيذ و در مكان شرف استقرار مىيافت چنانك مرجان كى بهترين عالم جمادست ، گل بوذ تفوق جست بر انواع خويش و تقدم يافت بر اجناس خوذ و قبول استعداد نخوتى [ 22 ] در دماغ او نهاذ و لطف
شرح
( 64 ) - آباء : جمع اب ، پدران - اباء علوى ، افلاك و ستارگان . سبعه سياره ( لغتنامه ) .
( 65 ) - علوى : منسوب به علو بهترين چيزى و بلندتر آن و نيز علو ، بلندى .
و علو الدار ( بالضم و الكسر ) بالاى خانه خلاف سفل . و علو بضمتين و تشديد واو : بلندى ( صراح ) و اين لفظ را فارسيان گاهى بضمتين و تخفيف واو آرند در اين صورت نوعى از تفريس باشد .
( 66 ) - ارحام : جمع رحم . بفتح اول و كسر ثانى . بچهدان ، زهدان ، خويشى و قرابت .
( 67 ) - امهات : بضم اول و ميم مشدد مفتوح . مادران جمع امهه و اين لغتى است در ام كه بمعنى مادر باشد و استعمال امهات در انسانست و در غير انسان امات گويند بتشديد ميم . ( انندراج )
( 68 ) - سفلى : سفل - بالكسر و بالضم بمعنى پستى ( انندراج ) .
( 69 ) - تنميت : افزايش و باليدگى ( غياث اللغات ) .
( 70 ) - حيز : رجوع شود بصفحه 5 حاشيه 34 .
( 71 ) - اشراق : رجوع شود بصفحه 2 حاشيه 14 .
( 72 ) - ذروه : بالضم و الكسر بمعنى بلندى كوه و بالاى سر كوه . ( منتخب - صراح ) .
( 73 ) - اقصى : دور تر و بنهايت رسيدهتر . ( انندراج ) .
هامش
[ 21 ] - ملك : در حيز ظهور اختيار كرد و بحسن تربيت و لطف پرورش ايشان آورد .
[ 22 ] - ملك : نخوتى تمام .