وفيه : « إِنَّكُمْ لَنْ تَسَعُوا النَّاسَ بِأَمْوَالِكُمْ ، فَالْقَوْهُمْ بِطَلَاقَةِ الْوَجْهِ وَحُسْنِ الْبِشْرِ » ( « 1 » ) .
وتودّد موجب الفت است والفت اتّفاق آراء است در معاونت بر تدبير معيشت وانضمام أبدان جهت اتّحاد أهواء ومقاصد .
والفت مقتضى صداقت است وصداقت محبّت حقيقي است ، كه مبتنى بر تناسب أرواح وتشاهد قلوب باشد وآن موجب اخوّت ( « 2 » ) يا نفس اخوّت است .
پس اگر أسباب تودّد بىتكلّف ( « 3 » ) روى داد والّا به تكلّف اندك اندك به فعل بايد آورد ، تا شايد به تدريج طبيعي گردد .
پس بياييد اى ياران ديني واى طالبان رضاى الهى ! تا أسباب تودّد را بر خود ببنديم وبه حسن بشر وطلاقت وجه واظهار سرور به لقا وتصافح وتواضع وخدمت واغماض عين از عيوب وعثرات وقصور وتقصيرات ، با يكديگر معاشرت كنيم ، شايد آهسته آهسته مودّتى طبيعي به حصول پيوندد وبه تدريج مستحكم شود ؛ واگر نشود ، به احياى اين سنن مثاب خواهيم بود به نقد ، واين اخلاق مكتسب خواهد شد عاجلًا ؛ واز كرم الهى بعيد است كه جماعتى را كه قدم در راه أو نهند وطاعتي را مطلب سازند ، به نيت صادقه ، توفيق اتمام آن ( « 4 » ) ندهد - فمنّا الحركة ومن الله البركة - .
وبايد كه بعد از تعيين جماعت اخوان وضبط عدد ايشان ، قواعد وقوانينى چند در ميان ايشان مقرّر گردد بر وفق شريعت وطريقت ، كه از آنها تجاوز جايز نشمرند وبر تجاوز از آنها ، يكديگر را مؤاخذه نمايند وبر عدم مؤاخذه بر آن ( « 5 » ) نيز ، مؤاخذه نمايند ؛ تا
هامش
( 1 ) - از پيامبر اسلام نقل شده است ؛ رجوع شود به : كافي : 2 / 103 ، كتاب إيمان وكفر ، باب حسن البشر ، ح 1 .
( 2 ) - ج : اخوّت است .
( 3 ) - أو ب ود : بي تكليف .
( 4 ) - ج : أو .
( 5 ) - ج : آنها .