شايد با ده كس وبيست كس توانيم ساخت در اخوّت ومصادقت واداى حقوق يا بعضي از آن ؛ واگر با ( « 1 » ) پنج وهفت نيز ميسّر شود ، سعادتى است بزرگ ؛ واگر قليلي را ميسّر شد ، اميد هست كه ديگران را نيز بعد از اطّلاع بر آن رغبتي پيدا شود ؛ وبه تدريج كثرتى روى دهد . چه ( « 2 » ) طبايع را به امرى جديد كه سانح شود رغبتي مىباشد ، وبعد از آن كه لذّتى بچشند ، يحتمل كه دست از آن نكشند .
پس بياييد تا در ميان خود جماعتى را كه دلهاى ايشان را في الجملة صفائى ومناسبتى روحاني باشد ، انتخاب كنيم وعقد اخوّت ميان ايشان افكنيم ، چنانكه حضرت رسول ( ص ) در ميان أصحاب فرمود .
واخوّت عبارتست از معاهدهى ميان دو كس يا بيشتر بر آنكه در دنيا وآخرت با يكديگر چون برادر صلبي باشند در تحصيل نفع يكديگر ودفع ضرر از يكديگر ، وآن به تودّد حاصل مىتواند شد كه از فروع حسن خلق است . وتودّد عبارت است از طلب مودّت از اكفا واقران وأهل فضيلت ومستعدّان ، وهر كه موصوف بود ( « 3 » ) به نجابت جوهر نفس وسلامت قلب به حسن لقا وطلاقت وبشاشت به حضور ايشان ، ومؤانست ومجالست ومواكلت با ايشان ، وفرستادن تحف وهدايا بديشان .
وفي الحديث : « التَّوَدُّدُ نِصْفُ الْعَقْلِ » ( « 4 » ) .
وفيه : « تَهَادَوْا تَحَابُّوا » ( « 5 » ) .
هامش
( 1 ) - ج : تا .
( 2 ) - أ : چون ؛ د : چو .
( 3 ) - ب : باشد .
( 4 ) - من لا يحضره الفقيه : 4 / 416 ، ح 5904 ؛ نهج البلاغة : 495 ، حكمت 142 .
( 5 ) - از پيامبر اسلام نقل شده است ؛ رجوع شود به : كافي : 5 / 144 ، كتاب المعيشة ، باب الهدية ، ح 14 .