با دوست ما نشسته كاى دوست دوست كو * كو كوهمى زنيم ز مستى به كوى دوست
* * *
سألها دل طلب جام جم از ما مىكرد * آنچه خود داشت ز بيگانه تمنّا مىكرد
گوهرى كز صدف كون ومكان بيرون بود * طلب از گم شدگان لب دريا مىكرد
بي دلى در همه أحوال خدا با أو بود * أو نمىديدش واز دور خدايا مىكرد « 1 »
2 كلمة بها تجمع « 2 » بين المنع من التفكّر والكلام فيه سبحانه ، وبين الحثّ مطلقاً « 3 » على المعرفة
طالبان تصوّر حقيقت را به دور باش
« وَيُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ »
« 4 » مىرانند « 5 » تا طلب محال نكنند :
( تفكّروا في آلاء اللَّه ، ولا تفكّروا في اللَّه ؛ فإنّكم لن « 6 » تقدروا قدره ) « 7 » .
زبان به كأم خموشى كشيم ودم نزنيم * چه جاى نطق تصوّر درو نمىگنجد
وعاشقان وصول حضرت را به مقام
« وَإِلَى اللَّهِ الْمَصِيرُ »
« 8 » مىرسانند تا در خلوتخانهء
هامش
( 1 ) - ديوان حافظ رحمه الله ، ص 87 ، غزل : « سألها دل طلب جام جم از ما مىكرد » .
( 2 ) - مر : تجمع بها .
( 3 ) - مر ، الف : - مطلقاً .
( 4 ) - آل عمران : 28 ، 30 .
( 5 ) - مر : مىراند .
( 6 ) - مر : لم .
( 7 ) - بحار الأنوار ، ج 68 ، ص 321 ، ح 3 ؛ النهاية في غريب الحديث ، ج 1 ، ص 63 .
( 8 ) - آل عمران : 28 .