تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الهيات ( دانشنامه علائى ) ( فارسى ) — صفحة 31

مساهمون:

ص٣١
بود كه نسبت بويست چون پدرى كه از نفس هستى پسر بود و از هست بودن وى و « اين » نه از نفس بودن مكان بود « 1 » ، و « متى » نه از نفس بودن زمان بود و همه بر اين قياس گير « 2 » .

( 10 ) پيدا كردن حال كيفيّت و كمّيّت و « 3 » عرضى « 4 » ايشان

كميت دو گونه است : يكى پيوسته كه بتازيش متّصل خوانند ، و يكى گسسته كه بتازى « 5 » منفصل خوانند . و متّصل چهار گونه است : يكى درازا و بس ، كه جز يكى اندازه اندر وى نيابى و اندر وى « 6 » جسم بقوّت ، و چون بفعل آيد او را خطّ خوانند . و دوّم « 7 » آنكه « 8 » دو اندازه دارد : درازا و پهنا بر آن « 9 » صفت كه گفتيم و چون بفعل آيد او را « 10 » سطح خوانند . و سوّم « 11 » ستبرا ، جسم چون بريده شود كنارهء وى كه بتوان بود « 12 » كه بساوش [ 1 ] به روى افتد كه هيچ از اندرون ننگرد « 13 » ، آن سطح بود ،
هامش
( 1 ) لمس ، پسودن .
( 1 ) مل : است . ( 2 ) طم ، چخ : - گير . ( 3 ) مك 1 : - و . ( 4 ) طم : عرض . ( 5 ) مك 1 ، طم : بتازيش . ( 6 ) مك 1 : - وى . ( 7 ) مج : دؤم ؛ تم : دويم . ( 8 ) مك 1 : + او . ( 9 ) مك 1 : بدان . ( 10 ) چخ : آن را . ( 11 ) مج : سؤم ؛ مك 1 : تم : سيوم . ( 12 ) س : بشود ؛ مك 1 ، چه : بسود ؛ طم : نتوان نشود . ( 13 ) مك 1 : بنگرد .
الهيات ( دانشنامه علائى ) ( فارسى ) — صفحة 31 | أبو علي سينا