از « 1 » ديگر اندر گذرند ، چنان بنهيم كه جنبش ايشان هر دو بيك سان بود ، ايشان برابر راست نيمه گاه « 2 » شوند و ليكن « 3 » برابر آن جزو كه علامت وى « ه » است جزو « ح » است و برابر « ز » « ط » است . اگر برابرى ايشان بر « ه » و « ح » افتد يكى سه رفته بود و يكى چهار ، و اگر برابرى ايشان بر « ر » و « ط » افتد يكى سه شده بود نيز و « 4 » يكى چهار و اگر يكى بر « ه » بود و يكى بر « ط » يا يكى بر « ح » بود و يكى بر « ز » هنوز برابر نبود « 5 » . پس نشايد كه برابر شوند ، پس نشايد كه در « 6 » گذرند ، و اين محال است .
سوم « 7 » حجت - از چهار جزو « 8 » خطّى كنيم و يكى ديگر « 9 » نيز « 10 » از چهار جزو « 11 » يكى را پهلوى ديگر نهيم چنان كه « 12 » اندر ميان هيچ جزو « 13 » نگنجد و همچنين دو ديگر بنهيم تا چهار اندر چهار بوند بر اين صورت :
و ما « 14 » اين را جدا جدا نهادهايم « 15 » تا بحسّ ديده آيد و ليكن « 16 » بحقيقت جدا جدا نبايد دانستن « 17 » اين چهار خط « 18 » كه « ا ج ط ك
هامش
( 1 ) مل : اندر .
( 2 ) مج ، مك 1 ، طم : بنيمه گاه .
( 3 ) مج ، مك 1 ، چخ :
و لكن .
( 16 ) مج ، مك 1 ، چخ :
و لكن .
( 4 ) طم : برو .
( 5 ) مل : نبوند .
( 6 ) مل : بر .
( 7 ) مج : سؤم ؛ تم ، مل : سيوم .
( 8 ) چخ : جزء .
( 11 ) چخ : جزء .
( 13 ) چخ : جزء .
( 9 ) مل : دگر .
( 10 ) مج : مك 1 ، س ، عس : - نيز .
( 12 ) طم ، مك 1 ، چخ : چنان .
( 14 ) مج ، مك 1 ، مل : اما .
( 15 ) مك 1 : نهاديم .
( 17 ) مج ، مك 1 : دانست .
( 18 ) مك 1 ، مل : جزو .