* مناعت طبع علّامه ( ره )
از ويژگىهاى علّامه طباطبايى اين بود كه به هيچوجه كمكى از افراد ، حتى از فرزندانش قبول نمىكرد . يكى از بزرگان حوزه نقل مىكرد : تاجرى نيكوكار براى تهيه مسكن علّامه مبلغ معتنابهى پول توسط من براى علّامه فرستاد . پول را به نزد ايشان بردم . فرمود : آدم خوبى است ، خدا جزاى خيرش دهد ولى فعلا مبلغى ارث پدرى به من رسيده و از سهم امام مصرف نمىكنم . پول را برگرداندم . ولى آن بازرگان گفت : بگو هديه است نه سهم امام . برگشتم . دوباره استاد علّامه فرمود :
فعلا نياز ندارم . براى بار ديگر ماجراى پول را به صاحبش گفتم .
او در پاسخ گفت : به آقا بفرماييد كه پول خدمتتان باشد ، به هركه مىخواهيد بدهيد و هرجا كه صلاح مىدانيد مصرف كنيد . به علّامه عرض كردم ، فرمود : من نمىتوانم خودت مىدانى و پول را برگردانيد .
باتوجه به اينكه سالها منزل نداشت و مستأجر بود خانهء مسكونى خود را با قيمت همان ملك موروثى تهيه كرده بود . يكى از فرزندانش نقل مىكرد :
از خدا مىخواستيم پدر چيزى را از ما قبول كند .
گاهى بسته اسكناس را خدمت او مىگذاشتيم با اصرار حتى پنج ريال هم بر نمىداشت . مناعت طبع عجيبى داشت . در آخر عمر با كسالت از سفر مشهد برگشت و چون پزشكان توصيه كردند بايد در جاى مصفايى استراحت كند در تابستان باغى در احمدآباد دماوند اجاره كردم كه پولش را پرداخت نمودم تا آقا در مقابل عمل انجام شده قرار بگيرد . آقا پس از سه روز اقامت مرا خواست