بود . منظور آنكه اگر كسى از روى واقع در امر هدايت ، متوسل به پروردگار خود گردد البته او را اعانت و يارى خواهد نمود . . . « 1 »
* صداى نفس
در اين ارتباط علّامه خاطرهء ديگرى را بدينگونه ذكر نموده است : در ايّامى كه در نجفاشرف نزد استاد خود مرحوم آية اللّه قاضى ( رضوان اللّه عليه ) كسب فيض مىنموديم ، روزى در حال خلسه به خدمت حضرت على بن جعفر صادق عليه السّلام « 2 » رسيدم ، بدينطور كه گويا به من نزديك مىشد تا بهحدّى كه من هواى ملاصق بدن او را ادراك مىكردم و صداى نفس او را مىشنيدم . « 3 »
* درها را بستهايد ! چه خبر است ؟ !
يكى از شاگردان علّامه ( سيد محمد حسين حسينى تهرانى ) از محضر
هامش
( 1 ) رسالهء لبّ اللباب ، علّامه سيد محمد حسين حسينى تهرانى ، ص 91 و 92 . مندرج در « جرعههاى جانبخش » ، ص 306 و 307 .
( 2 ) على بن جعفر الصادق عليه السّلام مردى عالم و پرهيزگار بوده و زمان چهار امام را درك كرده و شيخ طوسى در كتاب فهرست خود وى را مورد وثوق معرفى كرده و مىافزايد : كتابى دارد شامل مناسك و مسائلى كه از برادرش موسى بن جعفر عليه السّلام پرسيده است .
نامبرده بهخاطر فضل و پروا پيشگى و انتسابش به اهل بيت عليهم السّلام همواره مورد احترام مسلمانان بوده است و چون در دهكدهء « عريض » واقع در شرق مدينهء منوّره زندگى مىكرده او را على عريضى نيز ناميدهاند .
اين فرزند پاك و دانشمند حضرت امام صادق عليه السّلام در سال 210 ه ق رحلت نمود و در محل زندگى خويش به خاك سپرده شد ، در همان ناحيه مسجدى بهنام وى وجود داشته كه توسط وهابيان تخريب شده است .
در ضمن در انتهاى خيابان چهارمردان قم امامزادهء على بن جعفر عليه السّلام واقع شده كه مىگويند مرقد همان على عريضى است ، در حوالى سمنان نيز امامزادهاى است كه گفتهاند مزار على بن جعفر مىباشد .
ناگفته نماند ، تنها فردى كه مزار اين امامزاده را در شهر مقدس قم ذكر كرده ، علّامه محمد تقى مجلسى ( مجلسى اوّل ) در شرح خود بر مشيخهء « من لا يحضره الفقيه » است . [ مندرج در « جرعههاى جانبخش » ، ص 308 ] .
( 3 ) يادها و يادگارها ، ص 25 بهنقل از مهر تابان ، ص 219 . مندرج در « جرعههاى جانبخش » ، ص 307 و 308 .