كرد به عمل صالح موفق مىشود و اگر عمل صالح انجام داد به علم صحيح نائل مىآيد و قرآن كريم هدايت انسان را در هردو جناح به بهترين طريق تأمين مىنمايد
« إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ »
249 و جريان هدايت وى از جناح تفكر و علم حصولى به مقدار امكان بيان شد و اما جريان اهتداى وى از جناح تذكر و علم شهودى آنست كه قرآن كريم در آيات فراوانى انسان را به پيمودن صراط مستقيم و عمل صالح كه شايستهترين آنها گام نهادن بر نفس اماره و الهام گرفتن از نفس ملهمه و سركوبكردن نفس مسوله و گوش فرادادن به سرزنشهاى ناصحانه نفس لوامه و قدم نهادن در كوى نفس مطمئنه و سرانجام آرميدن در حرم كبريائى
« فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي »
مىباشد دعوت نموده و ترغيب مىكند و چنين مىگويد در تمام كارهايت از تندى افراط و كندى تفريط برحذر باش
« وَ اقْصِدْ فِي مَشْيِكَ »
250 و ره توشه سفر جاودانه او را پرهيز از گناه و تحرز از خلاف و تجنب از ترك اولى مىداند
« وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ »
251 و او را متذكر مىكند كه ويژهگى انسان در لبيب بودن او است و بهرهبردارى از لب بوسيله تقوى ميسور است كه پرهيز از لذت نفس پيمودن راه دل است و رهنورد قلبى با پارسائى عملى به كام دل مىرسد .
گفتم كه كى ببخشى بر جان ناتوانم * گفت آن زمان كه نبود جان در ميانه حائل
و با تحصيل توشه تقوى وعدهء كشف حقيقت داده و چنين مىگويد
« إِنْ تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَلْ لَكُمْ فُرْقاناً »
252 شرط روشن شدن حقائق نهانى را تقوى مىداند يعنى تهذيب نفس موجب نورانى شدن وى مىشود و در پرتو نور حق را مىتوان از باطل جدا كرد و صدق را از كذب ممتاز دانست و زيبا را از زشت دور