پاسخ
چون در معارف اعتقادى يقين لازم است وقتى مىتوان به كلام معصومين ( ع ) رجوع كرد كه امور سهگانه ذيل بطور يقين احراز شده باشد .
اول اصل صدور آن كلام از معصوم ( ع ) . دوم جهت صدور كه براى بيان واقع بوده نه تقيه و مانند آن . سوم دلالت آنكه بايد نص و صريح باشد نه ظاهر و محتمل كه با اصول عقلانيه نظير اصالة عدم النفلة و اصالة الاطلاق و اصالة العموم و ديگر اصول لفظيه تأمين مىشود و احراز يقين اين امور سه گانه از خبر واحد يا مستفيض و همچنين متواترى كه نص و صريح نباشد ميسور نيست و اگر بناء مطلبى بر يقين باشد نمىتوان به دليلهاى ظنى رجوع كرد ولى اگر بناى مطلبى بر تعبد عملى باشد مىتوان به دليلهاى ظنى معتبر تكيه نمود .
و اگر گفته شود كه از مواد عقلى يقين حاصل نمىشود گذشته از آنكه اين سخن دور از تحقيق و نصفت مىباشد خود يك مقدمه عقلى است كه بعد از تحليل به صورت قياس منطقى درمىآيد .
اشكال ششم
تمام آنچه موردنياز انسانها است در قرآن كريم مخزون است و در روايات اهل عصمت ( ع ) به وديعت نهاده است پس نيازى به مطالب دستخورده كفار و ملحدين نيست .
پاسخ
گذشته از آنكه همين سخن به صورت قياس منطقى تنظيم شده و مواد يقينى در آن به كار رفته اولا اين اصول