كه مقابل هدايت تشريعى است از ساحت قدس پروردگارى دور و ممتنع خواهد بود . يعنى محال است كه بدوا خداوند متعال كسى را گمراه كند و ابتداء او را از هدايت محروم نمايد . زيرا اضلال بدوى و گمراهكردن ابتدائى نسبت به انسان ظلم است و هرگز خداوند حكيم كه رب العالمين است ظلم نخواهد كرد
« وَ لا يَظْلِمُ رَبُّكَ أَحَداً »
اين ظلم و اضلال ابتدائى با حكمت و ربوبيت حضرتش سازگار نمىباشد
« قُلْ أَمَرَ رَبِّي بِالْقِسْطِ »
104 ،
« إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَ الْإِحْسانِ وَ إِيتاءِ ذِي الْقُرْبى وَ يَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ الْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ »
105 ،
« إِنَّ اللَّهَ لا يَأْمُرُ بِالْفَحْشاءِ أَ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ »
106 ،
« قُلْ هذِهِ سَبِيلِي أَدْعُوا إِلَى اللَّهِ عَلى بَصِيرَةٍ أَنَا وَ مَنِ اتَّبَعَنِي »
107 ،
« إِنَّا هَدَيْناهُ السَّبِيلَ إِمَّا شاكِراً وَ إِمَّا كَفُوراً »
108
« وَ هَدَيْناهُ النَّجْدَيْنِ »
109 ،
« نَذِيراً لِلْبَشَرِ »
110 ،
« وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ »
111 .
آنچه در سراسر قرآن كريم كه خود عين هدايت است بهطور صريح مطرح است آنست كه خداوند همگان را به هدايت تشريعى راهنمائى نموده و هيچ فردى را از فيض هدايت بىبهره نگذاشته و نمىگذارد و هرگز كسى را بدون اتمام حجت مجازات نمىكند و هرگز جامعه را بدون قانون الهى رها نمىكند . يعنى هيچ فرد يا جامعهاى را بدون قانون نمىگذارد 112 و هيچ نقص و عيبى را نيز در قانون خود راه نمىدهد . رهبرى را كه به نام پيامبر اكرم ( ص ) براى هدايت مردم اعزام مىكند او هم از هرگونه ضلالت محفوظ بوده و از عيب غوايت مبرا است .
« وَ النَّجْمِ إِذا هَوى ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى »
113 يعنى پيامبر مبعوث براى شما كه راهى مقصود است و شما را به دنبال خويش هدايت مىنمايد نه گرفتار گمراهى و ضلالت است چون راهبلد مىباشد و نه گرفتار بىهدفى و غوايت است چون آگاه