ضلالت باشد . يا آنكه هدايت داراى درجات و اقسامى است كه براى بعضى از آنها هرگز مقابل فرض صحيح ندارد و هيچگونه ضلالتى را نمىتوان مقابل آن درجات ويژه قرار داد و تنها مقابل براى بعض ديگر از اقسام و معانى هدايت فرض صحيح دارد ؟
14 - هدايتى كه ضلالت مقابل آن نيست
چون هدايت نحوهء هستى است نه از سنخ ماهيت و طبق تحليلهاى گذشته هدايت به يك نحو ايجاد برگشت نمود و اهتداء به يك نحوهء وجود تفسير شد ؛ بنابراين هدايت همانند وحدت و رحمت به دو قسم تقسيم مىشود : يكى هدايت عام و ديگرى هدايت خاص . همانند وحدت مطلق و رحمت مطلق و وحدت مقيد و رحمت مقيد نظير فيض منبسط وجود و فيضهاى مقيد آن .
يعنى همانطورى كه اصل هستى مساوق با وحدت است ؛ و اصل فيض همسان با رحمت ، هرگز براى وحدت مطلق كه همسان هستى است مقابلى نخواهد بود . زيرا مقابل وحدت مطلق ، نيستى است كه نقيض آنست نه كثرت كه مقابل عدم و ملكهء او باشد .
همچنين براى رحمت مطلق كه مساوق با هستى فيض است مقابلى نمىباشد زيرا مقابل هستى فيض ، نيستى است كه نقيض آنست نه غضب كه مقابل عدم و ملكه او باشد .
ولى براى وحدت مقيد مقابلى است به نام كثرت كه هر دو از اقسام وحدت مطلق بشمار مىروند ؛ زيرا هستى مطلق است كه مساوق با وحدت مطلق بوده و به موجود واحد و كثير تقسيم مىشود ، و نيز براى رحمت مقيد و خاص مقابلى است به نام غضب كه هردو از اقسام رحمت مطلق بشمار مىروند زيرا