كسى به همراه آن رشته حركت كند به رشتهداران آن مىرسد ؛ و چون پايانى براى معارف قرآن نيست حدى براى توقف حاملان قرآن و عارفان به احكام و حكم آن نخواهد بود .
چنان كه امير المؤمنين ( ع ) فرمود : « . . . و اعلم ان درجات الجنة على قدر آيات القرآن فاذا كان يوم القيمة يقال لقارىء القرآن اقرء و ارق فلا يكون فى الجنة بعد النبيين و الصديقين ارفع درجة منه » 95 و انبياء و صديقين نيز كه داراى رفيعترين درجاتند براى آنست كه حقايق قرآن را بهتر از ديگران و كاملتر از سايرين يافتند و عمل كردند . زيرا در صدر همين سخن درربار آمده كه درجات بهشت به اندازهء آيات قرآن است . منظور از اين اندازه بيان مقدار كمى و اندازهء هندسى نيست ؛ بلكه مراد درجات معنوى است كه محاذى معارف قرآن خواهد بود . براى آن معارف درجاتى است كه قابل تفسير كمى و رياضى نيست .
زيرا چيزىكه با رياضت حاصل شد با رياضى تبيين نمىشود .
چون كميت را در مرحلهء خاص تجرد راه نيست و مقدار را به مرتبه نزاهت از مادهگذارى نه .
بنابراين در بهشت درجهاى يافت نخواهد شد كه قرآن به آن هدايت نكند و عارف به حق قرآن ، به آن نرسد و گرنه كاملترين كتابهاى آسمانى نمىباشد . زيرا چنين فرض شده است كه مقامات ويژه براى انسان متكامل موجود است كه با فهم همهء معارف قرآن و عمل به احكام آن حاصل نمىشود و لازمهء آن عدم خاتميت آورندهء آن مىباشد . درحالى كه هم قرآن ، كامل همهء مقامات است و هم آورندهاش خاتم الانبياء ( ص ) .
13 - هدايت و ضلالت
همانطورى كه در روش شناخت هدايت بيان شد ، بهترين