خاص پيوسته با يك رشته عوارض از قبيل كميت ، كيفيت ، وضع ، أين ، متى و . . .
همراه است و از طرفى اين عوارض نيز ثابت نبوده و دستخوش تغير و دگرگونى هستند و تغيرات و دگرگونىها بدون استعداد قبلى نيستند و استعداد نيز قائم به ماده مىباشد و درنتيجه صورت در تشخص فردى خود نيز به ماده نيازمند است .
ج - ملاك احتياج ماده به صورت :
ملاك احتياج ماده به صورت در فعليت يافتن وجود آن است ، يعنى صورت در تحقق يافتن ماده مؤثر است ؛ زيرا مادّه ، صرف قوه است و صرف قوه هرگز نمىتواند تحقق خارجى داشته باشد مگر در پرتو فعليتى ، و از همينجا معلوم مىشود كه صورت اگر چه در وجود ماده نقش عليت دارد ، ولى علت فعليت يافتن آن است و نه علت اصل وجود آن و به اصطلاح « علت صورى » است و نه « علت فاعلى » ؛ زيرا علت فاعلى يعنى موجودى كه باوجود بالفعل خود معلول را ايجاد مىكند و صورت در وجود بالفعل خود از دو نظر ( تعين و تشخص ) محتاج به ماده است و درنتيجه در همان مرتبه كه صورت وجود بالفعل دارد ، مادّه نيز تحقق دارد و بلكه مؤثر در وجود بالفعل صورت است ، با آنكه اگر صورت بخواهد علت فاعلى مادّه باشد ، بايستى فرض شود كه مادّه موجود نيست و به واسطهء صورت موجود مىگردد .
و اصولا چيزىكه در وجود خود محتاج به ديگرى است ، معقول نيست كه ، در همان جنبهاى كه محتاج به او است ، علت فاعلى و پديد آورنده او باشد . و لازمهء اينكه علت فاعلى او باشد اين است كه ، محتاج به او نباشد ، پس هم در وجود بالفعل خود محتاج به ماده است و هم محتاج به او نيست و اين اجتماع نقيضين است .
هيولاى عالم طبيعت واحد بالعدد است
از مطالب معروف در ميان فلاسفه اين است كه ، هيولاى عالم طبيعت يكى