و اين سخن را شيعه و سنى به طرق متواتره از جمعيتى بسيار از صحابه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از آن جناب نقل كردهاند ، كه علماى حديث عده آن صحابه را تا سى و پنج نفر شمردهاند ، و در بعضى از اين طرق عبارت « لن يفترقا حتى يردا على الحوض » نيز آمده ، و اين حديث دلالت دارد بر اينكه قول اهل بيت عليهم السّلام حجت است .
پس هرچه درباره قرآن گفته باشند حجت و واجبالاتباع است ، و بايد در معناى قرآن تنها به گفته آنان اكتفاء كرد ، و گرنه لازم مىآيد كه اهل بيت با قرآن نباشند ، و از آن جدا محسوب شوند .
در پاسخ مىگوييم : عين آن معنايى كه ما قبلا براى پيروى از بيان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كرديم در اين حديث شريف جارى است ، و اين حديث نمىخواهد حجيت ظاهر قرآن را باطل نموده و آن را منحصر در ظاهر بيان اهل بيت عليهم السّلام كند . چگونه ممكن است چنين چيزى منظور باشد ، با اينكه در متن همين حديث فرموده : « قرآن و عترت هرگز از هم جدا نمىشوند » . و با اين بيان مىخواهد قرآن و عترت را با هم حجت كند .
مراد حديث ثقلين
پس اين حديث به ما مىگويد قرآن بر معانى خود دلالت دارد و معارف الهيه را كشف مىكند و اهل بيت عليهم السّلام ما را به طريق اين دلالت هدايت نموده ، به سوى اغراض و مقاصد قرآن راهنمايى مىكنند .
علاوه بر اينكه نظير رواياتى كه از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در دعوت مردم به اخذ قرآن و تدبر در آن و عرضه احاديث بر آن وارد شده ، رواياتى هم از ائمه اهل بيت عليهم السّلام وارد شده است .