پيرامون موضع وى در قبال اسرائيليات ، بخشى از آراء و اقوالى كه با عصمت انبياء در ارتباط بوده ، عنوان گرديد چرا كه به اعتقاد وى عصمت انبياء از مسلّمات دين است كه هر نظريّهاى مخالف آن ابراز گردد ، مردود خواهد بود .
2 - شيوهء تعبير علّامه در ترجيح گفتههاى مفسّران :
مطالعه الميزان ، اين نكته را براى نگارنده آشكار ساخت كه علّامه به شيوهء خاصّى در تعبير از ترجيح گفتار مفسّران ملتزم است . اين شيوه در الميزان عموميت دارد . و همواره به كار برده مىشود . علّامه پس از كشف مقصود آيه ، گفتههاى تعدادى از مفسّران را ذكر كرده و سپس با تعمّق ، آن نظرات را به بررسى و تحليل نهاده و با معنائى كه از آيه استخراج نموده مقايسه مىكند و در نهايت ، نظرات آنها را تائيد يا ردّ مىنمايد . در صورتى كه موافق معنائى بود كه علّامه در قسمت بيان آيه ارائه كرده است با تعبيرى خاص آن را تأييد مىكند مانند :
« آخرين نظريه معتدلترين وجوه است » . « 35 » ، « هر چهار نظريّه به ترتيب خوب است ولى اوّلين نظريّه از همه بهتر است » . « 36 » و يا « از وجوهى كه ذكر شد راجحترين آنها ، اوّلين و پنجمين نظريّه است » . « 37 » و يا : « هر چهار حالت از لحاظ نزديكى به فهم متفاوتند و اقرب نظرات ، سوّمين نظريّه سپس چهارم و پس از آن اوّلى است » . « 38 »
علّامه نظرات مخالف با اظهارات خود در الميزان را با تعابير خاصّى بيان مىكند . مانند : « در معناى آيه نظرات ديگرى وجود دارد كه فساد آن آشكار است از آن جمله . . . » . « 39 »
هامش
( 35 ) - الميزان : 10 / 190 - 192 .
( 36 ) - الميزان : 13 / 367 .
( 37 ) - الميزان : 20 / 81 .
( 38 ) - الميزان : 18 / 145 - 146 .
( 39 ) - الميزان : 5 / 136 - 137 ، 4 / 6 .