تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 736

مساهمون:

ص٧٣٦
كند ، نه ، بلكه اثرش به مقدار اقتضاء است ، يعنى اگر مانع و يا مزاحمى در بين نباشد اثر خودش را مىبخشد ، و نمازگزار را از فحشاء باز مىدارد . ولى اگر مانعى يا مزاحمى جلو اثر آن را گرفت ديگر اثر نمىكند . مانند دو كفهء ترازو ، هروقت كفهء ياد خدا چربيده نمازگزار گناه نمىكند و . . . « 1 »

س 1425 - با توجه به آيهء شريفهء « وَ أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ . . . »

« 2 » چطور نماز انسان را از فحشا و منكرات باز مىدارد ؟ ج - در جواب بايد گفت : اين عمل مخصوصا كه بندهء خدا آن را در هرروز پنج بار به جا بياورد ، و همهء عمر ادامه دهد ، و مخصوصا اگر آن را همه روزه در جامعه‌اى صالح به جا بياورد ، و از افراد آن جامعه نيز مانند او همه روزه به جا بياورند ، و مثل او نسبت به آن اهتمام بورزند ، طبعا با گناهان كبيره سازش ندارد . آرى توجه به خدا از در بندگى ، آن هم در چنين محيط و از چنين افراد ، طبيعتا بايد انسان را از هرمعصيتى كبيره و هرعملى كه ذوق دينى آن را شنيع مىداند ، از قبيل قتل نفس ، تجاوز به جانها و به مال ايتام ، زنا و لواط ، باز بدارد ، بلكه نه تنها از ارتكاب آنها ، بلكه حتى از تلقين آن نيز جلوگيرى كند .
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 16 ، ص 200 و 201 [ با تصرف ] ( 2 ) . سورهء عنكبوت ، آيهء 45 .