پس اگر انسان مدتى كوتاه بر نماز خود پايدارى كند ، و در انجام آن تا حدّى نيت صادق داشته باشد ، اين ادامه در مدّت كوتاه بهطور مسلّم باعث مىشود كه ملكهء پرهيز از فحشاء و منكر در او پيدا شود ، بهطورى كه اگر فرضا آدمى شخصى را موكّل بر خود كند ، كه دائما ناظر بر احوالش باشد ، و او را آنچنان تربيت كند كه اين ملكه در او پيدا شود و به زيور ادب عبوديت آراسته گردد ، قطعا تربيت او مؤثرتر از تربيت نماز نيست ، و به بيشاز آنچه كه نماز او را دستور مىدهد دستور نخواهد داد ، و به بيشاز آن مقدار كه نماز به رياضت وادارش مىكند وادار نخواهد كرد . « 1 »
س 1426 - اصل نمازهاى واجب يوميه در چه زمانى تشريع شده است و چه خصوصياتى داشته است ؟
ج - هرچند تشريع نمازهاى واجب يوميه با اين خصوصياتى كه امروز دارد در شب معراج اتفاق افتاده ، و جمعا ده ركعت يعنى پنج تا دو ركعت بوده ، و سپس هفت ركعت بر آن افزوده شده است ، الّا اينكه اصل نماز از همان اوائل بعثت تشريع شده ، و نيز در سورهء مزمل درباره آن سخن رفته است . و علاوهء بر
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 16 ، ص 198 و 199 [ با تصرف ]