تخطي إلى المحتوى الرئيسي

با علامه در الميزان ( فارسى ) — صفحة 531

مساهمون:

ص٥٣١
كه در سورة زمر آية 23 ، تمامى قرآن راى متصف به آن دانسته ، و فرموده :
« كِتاباً مُتَشابِهاً مَثانِيَ ،
كتابى كه همه‌اش متشابه و مثانى است » . « 1 »

س 1244 - معناى « أُمُّ الْكِتابِ » *

چيست ؟ و چرا قرآن آيات محكم را
« أُمُّ الْكِتابِ » *
خوانده است ؟ ج - كلمهء « امّ » به حسب اصل لغت به‌معناى مرجعى است كه چيزى و يا چيزهايى بدان رجوع مىكنند ، و آيات محكم را نيز از همين جهت
« أُمُّ الْكِتابِ » *
خوانده كه مرجع آيات متشابه است ، پس معلوم مىشود بعضى از آيات قرآن ، يعنى متشابهات آن ، به بعضى ديگر ، يعنى آيات محكم ، رجوع دارند ، و از همين‌جا روشن مىشود كه اضافهء كلمهء « امّ » بر كلمهء « الكتاب » ، اضافه لاميه ، نظير اضافه « امّ » بر كلمهء « الاطفال - مادر كودكان » نيست ، بلكه به معناى « من - از » است ، نظير اضافهء در « نساء القوم » و « قدماء الفقهاء » و امثال آن است . بنابراين قرآن كريم مشتمل بر آياتى است كه مادر و مرجع آيات ديگر است . « 2 »

[ س 1245 - چرا باينكه آيات محكم متعدد است و جا داشت كلمهء « امّ » را به صيغهء جمع يعنى « امّهات » بياورد ، و بفرمايد « هن امهات الكتاب » ، ولى آن را مفرد آورده است علّت آن چيست ؟ ]

س 1245 - چرا باينكه آيات محكم متعدد است و جا داشت كلمهء « امّ » را به صيغهء جمع يعنى « امّهات » بياورد ، و بفرمايد « هن امهات الكتاب » ،
هامش
( 1 ) . الميزان ؛ ج 3 ، ص 30 . ( 2 ) . همان .