آورد . و آياتى « 1 » بر عفو از مستضعفين و قبول توبه ايشان اشاره دارد . « 2 »
س 1178 - بر چه اساسى برخى گناهان به صغيره و برخى به كبيره تقسيم شدهاند ؟
ج - عصيان و تمرّد هرچه باشد از انسان كه مخلوقى ضعيف است ، و مربوب خداى تعالى است نسبت به خدايى كه سلطانش عظيم است ، كبيره و بزرگ است ، ولى اين مقايسه بين انسان و پروردگار او است ، نه بين يك معصيت با معصيت ديگر ، پس منافات ندارد كه تمامى گناهان به اعتبار اوّل كبيره باشند ، و به اعتبار دوم بعضى كبيره و بعضى صغيره باشند . « 3 »
س 1179 - از كجا بايد فهميد كه فلان گناه كبيره است ؟
ج - پاسخش اين است كه از راه شدّت نهى وارد از آن ، و يا از اينكه مرتكبش تهديد به عذاب آتش شده ، و يا امثال آن فهميده مىشود حال چه اينكه آن نهى در كتاب خدا آمده باشد ، و چه اينكه در سنت وارد شده باشد ، هيچ دليلى نداريم بر اينكه گناه كبيره تنها آن گناهانى است كه در قرآن از آن نهى شديد و يا تهديد به عذاب آتش شده باشد . « 4 »
* * * * * *
هامش
( 1 ) . ر . ك : سوره توبه ، آيه 106 ؛ سوره نساء ، آيه 98 .
( 2 ) . الميزان ؛ ج 6 ص 534 . [ با تصرف ]
( 3 ) . الميزان ؛ ج 4 ، ص 512 .
( 4 ) . الميزان ؛ ج 4 ، ص 525 .