اين موهبت الهى كه ما آن را « قوه عصمت » مىناميم ، يك نوع علم و شعورى است كه بر خلاف ساير علوم هيچ گاه مغلوب هيچيك از قواى شعورى ديگر نمىشود بلكه هميشه غالب و قاهر بر آن قوا است و آنها را در استخدام خود دارد و لذا پيوسته بهطور دائم ، صاحبش را از گمراهى و خطا باز مىدارد .
در روايات هم وارد است كه پيغمبر و امام داراى روحى است به نام روح القدس كه او را از معصيت و خطا ، حفظ و نگهدارى مىكند . ( دو آيهء 52 ، سورهء شورا و آيهء 73 ، سورهء انبيا به اين معنا اشاره دارد ) « 1 »
س 943 - آيا عصمت از نوع علم است ؟
علمى كه آن را عصمت مىنامند با ساير علوم چه تفاوتى دارد ؟
ج - در قرآن كريم آياتى « 2 » وجود دارد كه دلالت مىكند بر اينكه عصمت از قبيل علم است . و از اين نكته چند مطلب استفاده مىشود :
اوّل آنكه علمى كه آن را عصمت مىناميم با ساير علوم از اين جهت مغايرت دارد كه اين علم اثرش كه همان بازدارى انسان از كار زشت و وادارى به كار نيك است ، دائمى و قطعى است ، و هرگز از آن تخلّف ندارد .
به خلاف ساير علوم كه تأثيرش در بازدارى انسان اكثرى و غيردائمى است ،
هامش
( 1 ) . الميزان ( 20 جلدى ) ؛ ج 5 ، ص 125 + الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 9 ، ص 128 .
( 2 ) . ر . ك : سورهء نساء ، آيهء 113 ؛ سورهء يوسف ، آيهء 33 .