وارد شده اثبات كنيم ، زيرا عقل ، از درك اين جزئيات عاجز است ، بنابراين راه ما در اينگونه مسائل منحصرا دليلهاى نقلى و تصديق حقايقى كه از راه وحى به ما رسيده است مىباشد ، زيرا صحت اين راه بهطور كلى از راه استدلالات عقلى به ما ثابت شده است . « 1 »
س 924 - با اينكه خداى سبحان داراى رحمت واسعه است ، چگونه رحمتش اجازه مىدهد كسى را بيافريند كه بازگشت او به سوى عذاب دائم باشد ، آن هم عذابى كه هيچ موجودى تاب تحمل آن را ندارد ؟
( بحث فلسفى )
ج - رحمت در خداى تعالى بهمعناى رحمت در ما انسانها نيست ، زيرا رحمت در ما ، به معناى رقت قلب و اشفاق و تأثر باطنى است كه اينها حالات يك موجود مادّى است ، و خداى تعالى منزه از ماده است . بلكه بهمعناى عطيه و افاضه است ، افاضهء آنچه كه مناسب با استعداد تام مخلوق است ، مخلوقى كه به خاطر به دست آوردن استعداد تام ، قابليت و ظرفيت افاضهء خدا را يافته ، آرى مستعد وقتى استعدادش به حد كمال و تمام رسيد ، دوستدار آن چيزى مىشود كه استعداد دريافت آن را پيدا كرده و آن را با زبان استعداد طلب مىكند و خداوند هم آنچه را مىطلبد و درخواست مىكند به او افاضه
هامش
( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 2 ، ص 306 .