( شَدَّ ) الشّاذَّمِنْهُمْ اخْتَطَفَهُ الشَّيْطانُ كَما يَختَطِفُ الذِّئْبُ الشّات الشَّاذَّةَ مِنَ النِّعَمِ ؛ دست خدا بر سر جماعت است ، هنگامى كه يكى از آنها از جمعيت جدا شود ( و به انزوا روى آورد ) شيطان او را مىربايد ، همان گونه كه گرگ گوسفند جدا شدهء از گلّه را مىربايد » . « 1 »
4 - همين مضمون را به تعبير ديگرى از مولاى متّقيان على عليه السلام در نهج البلاغة مىخوانيم فرمود : « وَ الْزَمُوا السَّوادَ الْاعْظَمَ فَانَّ يَدَاللَّهِ مَعَ الْجَماعَةِ ، وَ ايَّاكُمْ وَ الْفُرْقَةَ فَانَّ الشَّاذَ مِنَ النَّاسِ لِلشَّيْطانِ ، كَما انَّ الشَّاذَ مِنَ الْغَنَمِ لِلذّئْبِ ، الا مَنْ دَعا الى هذَا لِشّعارِ فَاقْتُلُوهُ وَ لَوْ كانَ تَحْتَ عِما مَتى هذِهِ ؛ همواره با سواد اعظم ( اكثريت طرفداران حق ) باشيد كه دست خدا با جماعت است ، و از پراكندگى بپرهيزيد كه انسانِ تنها بهرهء شيطان است ، چنانچه گوسفند تكرو بهرهء گرگ . آگاه باشيد ، هر كس به اين شعار دعوت كند ( اشاره به شعار تفرقه اندازى مملو از فتنه و فساد خوارج است ) وى را بكشيد ، گرچه زير اين عمامهء من باشد » . « 2 »
5 - با توجه به اهمّيت تعبير فوق به روايت ديگرى كه از رسول خدا صلى الله عليه و آله در همين زمينه نقل شده توجه كنيد ، مىفرمايد : « انَّ الشَّيْطانَ ذِئْبُ الْانْسانِ كَذِئْبِ الْغَنَمِ يَاْخُذُ الْقاصِيَةَ وَ النَّاحِيَةَ وَ الشَّارِدَةَ ، ايَّاكُمْ وَ الشِّعابَ ، وَ عَلَيْكُمْ بِالْعامَّةِ وَ الْجَماعَةِ وَ الْمَساجِدِ ؛ شيطان گرگ انسانها است مانند گرگ براى گوسفند كه گوسفندانى را كه از گله دور مىشوند يا در كنار قرار مىگيرند يا فرار مىكنند ، مىگيرد . از جدايى و فرقه فرقه شدن بپرهيزيد و بر شما باد كه همراه مردم و جماعت و مساجد باشيد . » « 3 »
6 - در حديث ديگرى از همان بزرگوار آمده است : « لا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ انْ يَهْجُرَ اخاهُ فَوْقَ ثَلاثَةِ ( ايَّامٍ ) ، وَ السَّابِقُ بِالصُّلْحِ يَدْخُلُ الْجَنَّةَ ؛ براى هيچ مسلمانى جايز نيست ، بيش از سه روز از برادر مسلمانش دورى ( و قهر ) كند ، و آن كس كه پيش قدم در صلح مىشود ، داخل در بهشت خواهد شد . » « 4 »
7 - همين مضمون را با تعبير ديگرى از آن حضرت مىخوانيم : « لا يَحِلُّ لِمُسْلِمٍ انْ يَهْجُرَ اخاهُ فَوْقَ ثَلاثَةِ ايَّامٍ الَّا انْ يَكُونَ مِمَّنْ لا يُؤمِنُ بَوائِقَهُ ؛ براى هيچ مسلمانى سزاوار نيست بيش از سه روز از برادر مسلمانش دورى كند ، مگر اين كه كسى بوده باشد كه انسان از
هامش
( 1 ) . كنز العمّال ، جلد 1 ، صفحه 206 ، حديث 1032 .
( 2 ) . نهج البلاغة ، خطبهء 127 .
( 3 ) . المحجّة البيضاء ، جلد 4 ، صفحه 8 .
( 4 ) . همان ، صفحه 7 .