و حديث معروف « لا رُهْبانِيَّةَ فِى الْاسْلامِ ؛ در اسلام رهبانيت وجود ندارد » در منابع مختلف آمده است .
سخن دربارهء رهبانيت و تاريخچه و ابعاد و نتايج آن بسيار است ، براى آگاهى بيشتر مىتوانيد به تفسير نمونه ذيل آيهء فوق مراجعه فرماييد « 1 » و در بحثهاى آينده نيز اشارات ديگرى به اين مطلب خواهيم داشت .
اجتماع گرايى و انزواطلبى در روايات اسلامى
يك نگاه اجمالى به تعليمات اسلام در زمينههاى مختلف به خوبى نشان مىدهد كه همه جا اسلام طرفدار جماعت و اجتماع است ، و حتّى عبادات اسلامى كه رابطهء ميان خلق و خالق است و به صورت دستهجمعى انجام مىشود .
اذان و اقامه دعوت عام به سوى نماز و فلاح و رستگارى است ( حَىَّ عَلَى الصَّلاةِ ، حَىَّ عَلَى الْفَلاحِ ) ضميرها در سورهء حمد ، همه به صورت جمعى است ، و در شكل متكلم معالغير ، و در پايان نماز سلامى است عام بر همهء مؤمنان و نمازگزاران .
نماز جماعت و از آن فراتر نماز جمعه و از همه فراتر حج ، عباداتى مىباشند كه به طور كامل جنبهء اجتماعى دارند .
در روايات اسلامى تأكيد فراوان بر لزوم جماعت و همراهى و همگامى با آن شده است از جمله :
1 - در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مىخوانيم كه فرمود : « ايُّها النَّاسُ عَلَيْكُمْ بِالْجَماعَةِ وَ ايَّاكُمْ وَ الْفُرْقَةَ ؛ اى مردم ! بر شما است كه از جماعت جدا نشويد ، و از جدايى و پراكندگى بپرهيزيد » « 2 »
2 - در حديث ديگرى از همان بزرگوار مىخوانيم : « الْجَماعَةُ رَحْمَةٌ ، وَ الْفُرْقَةُ عَذابٌ ؛ اجتماع رحمت است ، و پراكندگى عذاب . » « 3 »
3 - در حديث ديگرى باز از همان حضرت آمده است : « يَدُاللَّهِ عَلَى الْجَماعَةِ فَاذَا اشْتَدَّ
هامش
( 1 ) . تفسير نمونه ، جلد 23 ، صفحه 381 - 390 .
( 2 ) . كنز العمال ، جلد 1 ، حديث 1028 ، صفحهء 206 .
( 3 ) . ميزان الحكمة ، جلد اوّل ، حديث 2438 ، صفحه 406 .