تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اخلاق در قرآن ( فارسى ) — صفحة 416

مساهمون:

ص٤١٦
خواهم داد . 6 - انسان ( بر اثر شتابزدگى ) بديها را طلب مىكند ، آن گونه كه نيكيها را مىطلبد و انسان هميشه عجول بوده است ! 7 - آنها پيش از حسنه ( و رحمت ) از تو تقاضاى شتاب در سيّئه ( و عذاب ) مىكنند ؛ با اين كه پيش از آنها ، بلاهاى عبرت‌انگيز نازل شده است ! و پروردگارت نسبت به مردم - با اين كه ظلم مىكنند - داراى مغفرت است ؛ ( و در عين حال ) پروردگارت داراى عذاب شديد است ! 8 - اگر همان گونه كه مردم در به دست آوردن « خوبى » ها عجله دارند ، خداوند در مجازاتشان شتاب مىكرد ، ( به زودى ) عمرشان به پايان مىرسيد ( و همگى نابود مىشدند ) ؛ ولى كسانى را كه ايمان به لقاى ما ندارند ، به حال خود رها مىكنيم تا در طغيانشان سرگردان شوند ! 9 - آنان مىگويند : « اگر راست مىگوييد ، اين پيروزى شما كى خواهد بود ؟ ! » . . . حال كه چنين است ، از آنها روى بگردان و منتظر باش ، آنها نيز منتظرند ( تو منتظر رحمت خدا و آنها هم منتظر عذاب او ! ) . 10 - پس صبر كن آن گونه كه پيامبران « اولواالعزم » صبر كردند و براى ( عذاب ) آنان شتاب مكن ! هنگامى كه وعده‌هايى را كه به آنها داده مىشود ، ببينند ، احساس مىكنند كه گويى فقط ساعتى از يك روز ( در دنيا ) توقّف داشتند . اين ابلاغى است براى همگان ، آيا جز قوم فاسق هلاك مىشوند ؟ ! * * *

تفسير و جمع‌بندى

در نخستين بخش از آيات ، سخن از داستان حضرت خضر عليه السلام و حضرت موسى عليه السلام است ، البته قرآن تعبير به « خضر » نكرده ، بلكه تنها به عنوان « عَبْدَاً مِنْ عِبَادِنَا ؛ بندهء برگزيده‌اى از بندگان ما » از او ياد كرده است . اين داستان را همهء خوانندگان ، كم و بيش شنيده‌اند . آنچه در اينجا براى ما اهمّيّت