ترجمه
1 - حضرت موسى عليه السلام به او گفت : « آيا از تو پيروى كنم تا از آنچه به تو تعليم داده شده و مايهء رشد و صلاح است ، به من بياموزى ؟ » - گفت : « تو هرگز نمىتوانى با من شكيبايى كنى ! - و چگونه مىتوانى در برابر چيزى كه از رموزش آگاه نيستى ، شكيبا باشى ؟ ! » - حضرت موسى عليه السلام گفت : « به خواست خدا مرا شكيبا خواهى يافت و در هيچ كارى با فرمان تو مخالفت نخواهم كرد ! » .
2 - آيا داستان شاكيان ، هنگامى كه از محراب ( داود ) بالا رفتند ، به تو رسيده است ؟ ! - در آن هنگام كه ( بى مقدمه ) بر او وارد شدند و او از ديدن آنها وحشت كرد ، گفتند : « نترس ، دو نفر شاكى هستيم كه يكى از ما بر ديگرى ستم كرده ، اكنون در ميان ما به حق داورى كن و ستم روا مدار و ما را به راه راست هدايت كن ! - اين برادر من است ، او نود و نه ميش دارد و من يكى بيش ندارم ! امّا او اصرار دارد كه اين يكى را هم به من واگذار كن و در سخن بر من غلبه كرده است ! » - ( داود ) گفت : « مسلماً او با درخواست يك ميش تو براى افزودن آن به ميشهايش ، بر تو ستم نموده و بسيارى از شريكان ( و دوستان ) به يكديگر ستم مىكنند ؛ مگر كسانى كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند ؛ امّا عدّهء آنان كم است ! » داوود دانست كه ما او را ( با اين ماجرا ) آزمودهايم ، از اين رو از پروردگارش طلب آمرزش نموده و به سجده افتاده و توبه كرد .
3 - اكنون كه چنين است صبر كن و منتظر فرمان پروردگارت باش و مانند صاحب ماهى ( يونس ) مباش ( كه در تقاضاى مجازات قومش عجله كرد و گرفتار مجازات ترك اولى شد ) در آن زمان كه با نهايت اندوه خدا را خواند - و اگر رحمت خداوند به ياريش نيامده بود ( از شكم ماهى ) بيرون افكنده مىشد ، در حالى كه نكوهيده بود ! - ولى پروردگارش او را برگزيد و از صالحان قرار داد !
4 - . . . پس نسبت به ( تلاوت ) قرآن عجله مكن ، پيش از آن كه وحى آن بر تو تمام شود ، و بگو : « پروردگارا ! علم مرا افزون كن ! » .
5 - ( آرى ) انسان از عجله آفريده شده ولى عجله نكنيد ، به زودى آياتم را به شما نشان