حَارِسُ الاعْرَاضِ ؛ جود و بخشش آبروى انسان را حفظ مىكند » . « 1 »
6 - جود و « سخاوت » ، آثار معنوى فوق العادهاى نيز دارد ؛ به همين دليل از صفات انبيا شمرده شده و همان گونه كه در روايات گذشته خوانديم ، شعاع نور « يقين » است ؛ حتى اگر اين فضيلت در افراد بى ايمان باشد ، به حال آنها مفيد و سودمند است .
در حديثى آمده است كه خداوند متعال به حضرت موسى عليه السلام وحى نمود : « لاتَقْتُل السَّامِرىَّ فَانَّهُ سَخِىٌّ ؛ سامرى را به قتل مرسان ، زيرا او مرد سخاوتمندى است » . « 2 »
درست است كه سامرى ، منشأ فساد عظيمى در بنى اسرائيل شد و آيين بتپرستى را در ميان آنها پايه نهاد و در انتها نيز زندگى را با خفّت و ذلّت و حقارت گذراند كه شايد مرگ بر آن زندگى ، ترجيح داشت ؛ ولى با اين همه به حضرت موسى عليه السلام وحى رسيد كه خون او را به خاطر سخاوتش نريزد .
از رسول خدا عليه السلام نقل شده است كه به فرزند حاتم طائى به نام « عُدَىْ » فرمود : « دُفِع عَن ابيكَ العَذابُ الشَّديدُ لِسَخاءِ نَفْسِهِ ؛ عذاب شديد از پدرت به خاطر سخاوتش برداشته شد » . « 3 »
در ذيل همين حديث ، آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله دستور داد ، گروهى از جنايتكاران يكى از جنگها را به قتل برسانند ، ولى يكى از آنها را استثنا كرد . آن مرد تعجّب كرد و گفت : « با اين كه گناه ما يكى است ، چرا مرا از ميان آن جمعيت جدا كردى ؟ » حضرت صلى الله عليه و آله فرمودند : « خداوند به من وحى فرستاد كه تو سخاوتمند قوم خود هستى و من نبايد تو را به قتل برسانم » .
آن مرد با شنيدن اين سخن ايمان آورد و شهادتين بر زبان جارى كرد ؛ آرى ! سخاوت آن مرد ، او را به بهشت رسانيد .
از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است : « شخص سخى را اهل آسمانها دوست دارند و اهل
هامش
( 1 ) - غرر الحكم ، حديث 333 .
( 2 ) - اصول كافى ، جلد 4 ، صفحهء 41 .
( 3 ) - بحار الانوار ، جلد 68 ، صفحهء 354 .