17
بخل و امساك
اشاره
نعمتها و مواهبى كه پروردگار در اختيار انسانها گذاشته ، در بسيارى از موارد ، بيش از نياز آنهاست ، به گونهاى كه مىتوانند ديگران را نيز در آن سهيم كنند ، بدون آن كه زيانى به زندگى خودشان برسد ؛ ولى گروهى به خاطر صفت رذيله « بخل » از اين كار امتناع ورزيده و هيچ كس را در اين مواهب خدادادى سهيم نمىكنند . گاه نيز با نمايش ثروت و قدرت به محرومان ، نمك بر جراحات قلبشان پاشيده و گويى از اين كار زشت و غير انسانى خويش لذّت هم مىبرند .
گاه اين صفت با « انحصارطلبى » و « خود برتر بينى » و « حرص و آز » نيز آميخته شده و زشتى آن را چند برابر مىكند .
اگر نگاهى به جهان آفرينش بيندازيم ، همه جا سخاوت و انفاق و بذل و بخشش را مشاهده مىكنيم . خورشيد دائم مىسوزد و بخشى از وجودش را تبديل به نور و حرارت مىكند و آن را به تمام منظومه شمسى مىرساند و با نور و گرماى خود به همهء مخلوقات ، زندگى مىبخشد .
زمين با انواع مواهبى كه در دل دارد ، از مواد غذايى گرفته تا معادن گران بها و