مىفرمايد : « آنها هر آيه و نشانهاى را از حق ببينند به آن ايمان نمىآورند و به عكس اگر راه ضلالت و گمراهى را مشاهده كنند فوراً به آن متمايل مىشوند » .
آرى كبر و غرور حجابى است كه سبب مىشود انسان حق را باطل و باطل را حق ببيند ، حجابى كه شاهراههاى سعادت را از نظر پنهان مىكند و كوره راههاى خطرناك ضلالت را شاهراه سعادت نشان مىدهد ، چه بدبختى از اين بالاتر كه انسان تمام نشانههاى حق را ناديده بگيرد و قدم در راه ضلالت بگذارد و گمان كند در مسير سعادت گام برمىدارد .
* * * در دوازدهمين آيه مىفرمايد : « به يقين خداوند از آنچه آنها پنهان مىكنند يا آشكار مىسازند با خبر است او مستكبران را دوست نمىدارد » ، ( لَاجَرَمَ انَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَ مَا يُعْلِنُونَ انَّهُ لَايُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ ) . « 1 »
شبيه اين تعبير در قرآن مجيد كراراً ديده مىشود مانند :
« وَاللَّهُ لَايُحِبُّ الظَّالِمِينَ ؛ خدا ظالمان را دوست ندارد » ( سورهء آل عمران ، آيهء 140 )
« وَاللَّهُ لَايُحِبُّ الْمُفْسِدينَ ؛ خداوند مفسدان را دوست ندارد » ( سورهء مائده ، آيهء 64 )
« انَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ؛ خداوند تجاوزگران را دوست ندارد » ( سورهء مائده ، آيهء 87 )
« انَّهُ لَايُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ؛ خداوند اسرافكاران را دوست ندارد » ( سورهء انعام ، آيهء 141 )
« انَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْخَائِنِينَ ؛ خداوند خائنان را دوست ندارد » ( سورهء انفال ، آيهء 58 )
« انَّ اللَّهَ لَايُحِبُّ الْفَرِحِينَ ؛ خداوند شادى كنندگان مغرور و سركش را دوست نمىدارد » ( سورهء قصص ، آيهء 76 )
در آيهء مورد بحث مىفرمايد : « انَّهُ لَايُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ » .
دقّت در اين گونه تعبيرات نشان مىدهد كه رابطهء خاصّى در ميان آنها وجود دارد .
مىتوان گفت قدر مشترك ميان صفات رذيلهاى كه در آيات هفتگانهء بالا آمده ، همان حبّ ذات و خود بزرگبينى است كه سرچشمهء « ظلم » و « فساد » و « اسراف » و
هامش
( 1 ) - نحل ، 23 .