منصرف مىسازم ! آنها چنانند كه اگر هر آيه و نشانهاى را ببينند ، به آن ايمان نمىآورند . اگر راه هدايت را ببينند آن را ، راه خود انتخاب نمىكنند و اگر راه گمراهى را ببينند آن را ، راه خود انتخاب مىكنند ! ( همهء اينها ) به خاطر آن است كه آيات ما را تكذيب كردند و از آن غافل بودند !
7 - سر انجام از آنها انتقام گرفتيم و آنان را در دريا غرق كرديم ، زيرا آيات ما را تكذيب كردند و از آن غافل بودند .
8 - هنگامى كه سوار بر كشتى شوند ، خدا را با اخلاص مىخوانند ( و غير او را فراموش مىكنند ) ؛ اما هنگامى كه خدا آنان را به خشكى رساند و نجات داد ، باز مشرك مىشوند !
9 - و هر كس از ياد خدا روى گردان شود ، شيطان را به سراغ او مىفرستيم ؛ پس همواره قرين اوست !
10 - هنگامى كه پرهيزگاران ، گرفتار وسوسههاى شيطان شوند ، به ياد ( خدا و پاداش و كيفر او ) مىافتند و ( در پرتو ياد او ، راه حق را مىبينند و ) ناگهان بينا مىگردند !
11 - ( به او خطاب مىشود ) تو از اين صحنه ( و دادگاه بزرگ ) غافل بودى و ما پرده را از چشم تو كنار زديم و امروز چشمت كاملًا تيزبين است !
12 - آنان را از روز حسرت ( روز رستاخيز كه براى همه مايهء تأسف است ) بترسان ، در آن هنگام كه همه چيز پايان مىيابد و آنها در غفلتند و ايمان نمىآورند !
تفسير و جمعبندى « غفلت » سرچشمهء اصلى بدبختىها
در نخستين آيه ، به معرفى گروهى از بدترين افراد انسان پرداخته شده ؛ گروهى كه شايد بدتر از آنان در ميان انسانها يافت نشود كه دربارهء اوصاف آنها مىفرمايد : « ما بسيارى از جن و انس را براى دوزخ آفريديم ، آنها دلها ( و عقلهايى ) دارند كه با آن چيزى درك نمىكنند و چشمانى دارند كه با آنها نمىبيند و گوشهايى دارند كه با آن نمىشوند . آنها همچون چهارپايانند ، بلكه بدترند . آنها همان غافلانند ؛ وَ لَقَدْ ذَرَأْنَا لِجَهَنَّمَ كَثيراً مِن الْجِنِّ وَ