16
غفلت و بى خبرى
اشاره
« غفلت » داراى مفهوم وسيع و گستردهاى است كه هرگونه بى خبرى از شرايط زمان و مكانى ( كه انسان در آن زندگى مىكند ) و از واقعيتهاى فعلى و آينده و گذشته خويش و از صفات و اعمال خود و از پيامها و آيات حق و همچنين هشدارهايى كه حوادث تلخ و شيرين زندگى ، به انسانها مىدهد را شامل مىشود .
بى خبرى از اين واقعيتها و نداشتن موضعگيرى صحيح در برابر آنها ، خطر بزرگى براى سعادت انسانها است ؛ خطرى كه هر لحظه ممكن است ، دامان انسان را بگيرد و او را به كام نيستى فرو برد ، خطرى كه مىتواند زحمات ساليان دراز عمر انسان را در يك لحظه بر باد دهد .
شايد بارها ، شنيده باشيم كه فلان شخص با زحمت بسيار ، اموال و سرمايههاى عظيمى به دست آورده بود ؛ اما بر اثر يك لحظه « غفلت » آتش سوزى عظيمى به وجود آمد كه تمام آنها را در كام خود فرو برد ؛ انسان نيز در مسير سعادت چنين است . ممكن است ، افتادن در دام « غفلت » در يك لحظه كوتاه ، سرمايههاى معنوى او را مبدل به خاكستر حسرت كند .