مفهوم عام باشد و نيز ممكن است اشاره به « شهوت جنسى » باشد ؛ زيرا اين آيه بعد از آياتى قرار گرفته كه حرمت ازدواج با محارم و زنان شوهردار و كنيزان ( آلوده به اعمال منافى عفّت ) را بيان كرده است . به هر حال اين آيه ، گواه روشنى است به اين كه راه « شهوت پرستى » از راه « خداپرستى » جدا بوده و اين دو در مقابل هم قرار دارند .
آيات سوّم ، چهارم ، پنجم و ششم ، از آيات مورد بحث ، ناظر به داستان قوم لوط و « شهوت پرستى » آنهاست ؛ شهوتى آميخته با انحرافات جنسى كه در تمام تاريخ آمده است . هر بخش از اين آيات ، نكتهء خاصى را تعقيب مىكند كه ما به طور اجمال به آنها اشاره مىكنيم :
سوّمين آيه ، گفتار حضرت لوط عليه السلام را بيان مىكند كه قوم خود را مورد سرزنش شديد قرار داد : « لوط را فرستاديم ، در آن هنگام كه به قوم خود گفت : شما كار بسيار شنيعى انجام مىدهيد كه هيچ كس از جهانيان ، قبل از شما آن را انجام نداده است ؛ وَ لُوطاً اذ قَال لِقَوْمِهِ انَّكُم لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِن أحَدٍ مِنَ العَالَمِينَ » . « 1 »
« فاحشه » واژهاى است كه به هر كار بسيار زشت اطلاق مىشود ، هر چند در تعبيرات متعارف بيشتر به « فحشاء جنسى » اطلاق مىگردد . تعبير آيه فوق ، نشان مىدهد كه در جامعهء بشرى « هم جنس گرايى » از قوم لوط عليه السلام شروع شد و تا آن زمان سابقه نداشت .
در ادامه آمده است : « آيا شما به سراغ مردان مىرويد و راه تداوم نسل انسان را قطع مىكنيد و در مجلس خود ، اعمال زشت ( ديگر نيز ) انجام مىدهيد ؟ ! ؛ أَئِنَّكُم لتَأْتُونَ الرِّجَالَ و تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فِي نَادِيْكُمُ الْمُنكَر . . . » . « 2 »
در اين تعبير يكى از علتهاى مهم تحريم « هم جنس گرايى » را قطع نسل بشر مىداند ؛ زيرا هنگامى كه اين عمل زشت اخلاقى به شكل فراگير درآيد ، خطر انقطاع نسل بشر ، جامعهء بشرى را تهديد مىكند .
بعضى از مفسّران ، جملهء « وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ » آيهء فوق را ، اشاره به راهزنى و دزدى قوم لوط دانستهاند و بعضى اشاره به مزاحمتهاى جنسى مىدانند كه به عمد براى
هامش
( 1 ) - عنكبوت ، 28 .
( 2 ) - عنكبوت ، 29 .