ولى پاسخ قومش چيزى جز اين نبود كه گفتند : « اينها را از شهرتان بيرون كنيد كه اينها مردمى هستند كه پاكدامنى را مىطلبند ( و با ما هم صدا نيستند ! ) » .
( چون كار به اينجا رسيد ) ما او و خاندانش را رهايى بخشيديم ، جز همسرش كه از بازماندگان ( در شهر ) بود .
و ( سپس چنان ) بارانى ( از سنگ ) بر آنها فرستاديم ( كه آنها را در هم كوبيد و نابود ساخت . ) پس بنگر كه سرانجام كار مجرمان چه شد !
* * *
تفسير و جمعبندى بلاى شهوت پرستى در طول تاريخ
در نخستين آيه ، بعد از ذكر نام گروهى از پيامبران الهى و صفات برجسته و والاى آن بزرگواران ، مىفرمايد : « ولى بعد از آنها ، فرزندان ناشايستهاى روى كار آمدند كه نماز را ضايع كردند و از شهوات پيروى نمودند و به زودى ( مجازات ) گمراهى خود را خواهند ديد ؛ فَخَلَفَ مِنْ بَعْدِهِم خَلْفٌ أضَاعُوا الصَّلَوةَ وَ اتَّبَعُوا الشَّهَواتِ فَسَوْفَ يَلْقَونَ غَيّاً » . « 1 »
و بلافاصله بعد از آن - به عنوان يك استثنا - مىفرمايد : « مگر آنها كه توبه كردند و ايمان آوردند و عمل صالح انجام دادند ، چنين كسانى داخل بهشت مىشوند و كمترين ستمى به آنها نخواهد شد ؛ الّا مَن تَابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صَالِحاً فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ شَيئاً » . « 2 »
شايان توجه اين كه بعد از مسئلهء ضايع كردن نماز ، سخن از پيروى « شهوات » و به دنبال آن ، گمراهى به ميان آمده است . اين تعبير حساب شده از يك سو اشاره به آن است كه نماز ، عامل مهمى براى شكستن « شهوات » و خودكامگىها و هواپرستىهاست ؛ همانطور كه در آيه 45 سورهء عنكبوت آمده : « . . . انّ الصَّلَوةَ تَنْهى عَنِ الفَحْشاءِ و المُنْكَرِ » و از سوى ديگر نشان مىدهد كه سرانجام « شهوت پرستى » ، گمراهى و ضلالت
هامش
( 1 ) - مريم ، 59 .
( 2 ) - مريم ، 60 .