چرا كه حسد ، ديگران را از گرد او پراكنده مىكند و كسى كه داراى قوّهء دافعه است هرگز به بزرگى نمىرسد .
شاهد اين سخن گفتار ديگرى از على عليه السلام است كه فرمود : « الْحَسُودُ لَايَسُودُ ؛ حسود هرگز به سيادت و بزرگى نمىرسد » . « 1 »
ششمين اثر بسيار منفى حسد آلوده شدن به انواع گناهان ديگر است ، زيرا حسود براى رسيدن به مقصد خود يعنى زايل كردن نعمت از ديگران ، به انواع گناهان مانند ظلم و غيبت و تهمت و دروغ و سعايت و غير آن متوسّل مىشود و تمام نيروى خود را به كار مىگيرد تا محسود را به زمين زند لذا از هر وسيلهء نامشروعى براى وصول به اين مقصد نامشروع كمك مىگيرد .
باز شاهد اين سخن ، كلام نورانى ديگرى از امير مؤمنان على عليه السلام است كه فرمود :
« الْحَسُودُ كَثِيرُ الحَسَرَاتِ ، وَ مُتَضَاعَفُ السَيِّئَاتِ ؛ حسود بسيار حسرت و اندوه دارد و گناهانش پيوسته افزوده مىشود » ! « 2 »
هفتمين بدبختى حسود اين است كه پيش از آنكه به « محسود » زيان برساند به خودش ضرر مىزند ، چرا كه قبل از هر چيز خودش را گرفتار ناراحتى روح و جسم و عذاب دنيا و عقبى مىسازد .
در احاديث اسلامى به اين حقيقت اشاره شده ، امام صادق عليه السلام در حديثى مىفرمايد :
« الْحَاسِدُ مُضِرٌّ بِنَفْسِهِ قَبْلَ انْ يَضُرَّ بِالَمحْسُودِ ، كَابْلِيسِ اورِثَ بِحَسَدِهِ بِنَفْسِهِ اللَّعْنَةُ ، وَ لِآدَمَ عليه السلام الْاجْتِبَاءُ وَ الْهُدَى . . . ؛ حسود پيش از آنچه مىتواند به « محسود » ضرر برساند به خويشتن زيان مىرساند ، مانند ابليس كه با حسدش لعنت براى خود آفريد و براى آدم برگزيدگى و هدايت » . « 3 »
* * *
هامش
( 1 ) - غرر الحكم ، حديث 1017 .
( 2 ) - تصنيف غرر الحكم ، صفحهء 301 ؛ شرح غرر الحكم ، 1520 .
( 3 ) - بحار الانوار ، جلد 70 ، صفحهء 255 .