در هفتمين و آخرين آيهء مورد بحث ، سخن از صفات بهشتيان است ، مىفرمايد : بعد از آنكه فرشتگان الهى به استقبال آنان مىآيند و از آنان دعوت مىكنند كه در نهايت سلامت و امنيّت وارد بهشت شود : « ما هرگونه غلّ ( حسد و كينه و عداوت ) را از سينهء آنها برمىكنيم ، در حالى كه همه برادرند و بر تختها رو به روى يكديگر قرار دارند » . ( وَ نَزَعْنَا مَا فِى صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ اخْوَاناً عَلَى سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ ) . « 1 »
آرى بهشتيان از هرگونه حسد و كينه و عداوت كه از صفات دوزخيان است پاكند و اگر اخوّت و برادرى در ميان آنهاست و در سلامت و امنيّت به سر مىبرند به خاطر ريشهكن شدن همين امور از وجود آنها ( به لطف پروردگار و در سايهء اعمال پاكشان ) است .
بى شك در دنيا نيز اگر خوهاى زشت ، كينه و عداوت و حسد از ميان انسانها برچيده شود ، زندگى مردم همچون زندگى بهشتيان خواهد شد و در امن و امان و اخوّت و برادرى خواهند زيست .
* * *
نتيجه
از مجموع آنچه در آيات بالا آمد آثار فوقالعاده زيانبار حسد در زندگى فردى و اجتماعى و نكوهش شديد قرآن از آن روشن مىشود ، حسد دست برادر را به خون برادر آغشته مىكند و انسان را از مشاهدهء حق بازمىدارد ، فضاى جامعه را تيره و تار مىكند ، رشتههاى محبّت را پاره مىنمايد و جهنّم سوزانى در دنيا براى كسانى كه به آن آلوده هستند ، به وجود مىآورد .
* * *
هامش
( 1 ) - حجر ، 47 .