بىخبرى نيست ، بلكه همان گونه كه در جملهء بعد آمده ( مِنْ بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ) بعد از آگاهى از حق ، راه غلط مىپيمايند !
ولى قرآن به مسلمانان دستور مىدهد كه اين حسودان را به حال خود واگذارند ( چرا كه آتشى كه از حسد به جان آنها افتاده ، بهترين مجازاتشان است ) ولى تصوّر نكنند اين عفو و گذشت هميشه به همين صورت خواهد بود تا آزاد باشند هر بلايى را بر سر بندگان خدا خواستند بياورند ، نه ، هرگز !
زمانى فرامىرسد كه يا از دنيا مىروند و به مجازات الهى گرفتار مىشوند ، يا در همين دنيا ، سپاه نيرومند حق ، توطئههاى آنها را در هم مىكوبد .
به هر حال آيه اشاره به اين است كه مسلمانانى كه تازه در آغوش اسلام قرار گرفتهاند ، تسليم وسوسههاى يهود و ساير بدانديشان نشوند ، چرا كه آنچه آنها مىگويند از سر حسد است ، آنها از خوشبختى مسلمانان در سايهء ايمان و تقوا رنج مىبرند .
* * * پنجمين آيه كه آيهء پنجم سورهء فلق است اشاره به شرّ حاسدان مىكند و به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله دستور مىدهد كه از شرّ آنها به خدا پناه برد و بگويد : « به خدا پناه مىبرم از شرّ حسود هنگامى كه حسد بورزد » . ( وَ مِنْ شَرِّ حَاسِدٍ اذَا حَسَدَ )
در آغاز اين سوره به پيامبر صلى الله عليه و آله مىگويد : « بگو : پناه مىبرم به پروردگار سپيدهء صبح از شرّ تمام مخلوقات ( شرور ) » .
سپس به سه گروه از مخلوقات شرور اشاره مىكند كه اساس شرّ و عامل اصلى شرارت در جهانند :
نخست مهاجمان شرورى كه از تاريكى شب استفاده مىكنند و به انسانها در حال خواب و بيدارى حملهور مىشوند ، تعبير به « غَاسِقٍ » ( موجود شرورى كه شب حملهور مىشود ) به خاطر آن است كه نه فقط حيوانات درنده و گزنده ، شبهنگام از لانههاى خود بيرون مىآيند و زيان مىرسانند ، بلكه افراد شرور و ناپاك و پليد نيز غالباً از تاريكى شب براى وصول به مقاصد خود استفاده مىكنند .
اخلاق در قرآن ( فارسى ) — صفحة 129
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٢٩