كه از على عليه السلام نقل شده مىتواند اشارهاى به اين معنى يا معنى سابق باشد .
* * * از مجموع آنچه در اين بحث آمد به خوبى مىتوان نتيجه گرفت كه براى پيروزى در هر كار و رسيدن به مقصود - مخصوصاً در كارهاى مهم - تصميم و عزم راسخ و استحكام نيّت و قوّت اراده لازم است ، و تا اين معنى حاصل نشود ، سعى و تلاش انسان بىحاصل يا كم حاصل است .
آنها كه مىخواهند در طريق اصلاح نفس و تهذيب اخلاق گام بردارند نيز از اين قاعدهء مستثنا نيستند . بايد با ارادهء آهنين كار را شروع كنند ؛ و با توكّل بر خداوند بزرگ پيش بروند .
در اينجا اين سؤال پيش مىآيد كه قوّت و قدرت اراده كه در بالا به آن اشاره شد چگونه به دست مىآيد ؟
پاسخ اين سؤال روشن است ، راه اصلى آن انديشه و تفكّر در نتائج كار و عظمت هدف و بزرگى مقصد است ؛ هرگاه انسان تحليل روشنى در اين زمينه داشته باشد و مقصود را به خوبى بشناسد و از اهمّيّت آن آگاه و با خبر باشد ، با ارادهاى قوى و عزمى استوار در اين راه گام مىنهد .
هرگاه انسان درست فكر كند كه ارزش وجود او جز به فضائل اخلاقى نيست و هدف آفرينش انسان چيزى جز تكامل اخلاق و قرب الى اللَّه نمىباشد ، و هر لحظه از اين هدف مهم غافل شود ، عقب گرد و سقوط او آغاز خواهد شد ، هر اندازه اين حقيقت را بهتر بشكافد و باور كند گامهاى او ، در اين راه استوارتر خواهد بود .
در يك جمله بايد گفت : ارادههاى قوى ، از معرفت كامل و توجّه به اهمّيّت هدف سرچشمه مىگيرد .
* * *
اخلاص
منظور از « اخلاص » همان خلوص نيّت است ، و منظور از خلوص نيّت اين است كه انگيزهء تصميم گيرى تنها خدا باشد و بس .