را بشناسى . ( 24 )
از شراب خالص كه بر سر آن مهر نهادهاند سيراب مىشوند . ( 25 )
مهر آن از مشك است و پيشدستىكنندگان در آن بر يكديگر پيشدستى مىكنند . ( 26 )
آميزهء آن از تسنيم است . ( 27 )
چشمهاى است كه مقرّبان خدا از آن مىآشامند . ( 28 )
گناهكاران به مؤمنان مىخنديدند . ( 29 )
و چون بر آنها مىگذشتند ، به چشم و ابرو اشاره مىكردند . ( 30 )
و چون نزد كسانشان باز مىگشتند ، شادمانه باز مىگشتند . ( 31 )
و چون آنان را مىديدند ، مىگفتند كه اينها گمراهند . ( 32 )
و حال آنكه آنان را به مواظبت اعمال مؤمنان نفرستاده بودند . ( 33 )
و امروز مؤمنان به كافران مىخندند . ( 34 )
بر تختها تكيه زدهاند و مىنگرند . ( 35 )
آيا كافران برابر اعمالشان پاداش يافتهاند ؟ ( 36 )
اعراب
« ما ادراك » « ما » مبتدا و « ادراك » فعل ماضى و جمله خبر است . « ما علّيون » مبتدا و خبر است . « كتاب » خبر براى مبتداى محذوف : « هو كتاب » . « عينا » مفعول براى فعل مقدر : « اعنى عينا » . « فكهين » حال و همچنين است « حافظين » .
تفسير
كَلَّا ،
آنان از تكذيب روز قيامت باز ايستادند .
إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ .
« علّيين » نام دفترى است كه اسامى نيكان و اعمالشان در آن ثبت شده است . اين دفتر را در جايگاه بلندى نهادهاند كه با مقام نيكان همخوانى دارد . بنابراين ، كتاب در اينجا به معناى نوشتن است .
وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ .
« علّيون » نه به وسيلهء و هم درك مىشود و نه به وسيلهء فهم مشخص مىگردد .
كِتابٌ مَرْقُومٌ .
در اين كتاب ، نشانههايى به چشم مىخورد كه نشانگر كارهاى بزرگ و صفات والاست .
يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ .
ترديدى در اين كتاب نيست و به گونهاى محسوس است كه هركس نزديكش باشد ، آن را مىبيند . برخى گفتهاند : مراد از مقرّبين ، فرشتگان