فردى كه مورد حسد قرار گرفته است و از اينجا ، خداوند به پيامبرش دستور مىدهد كه از شرّ انسان حسود به خدا پناه ببرد . با اين بيان روشن شد كه مراد از شرّ حاسد همان اهداف ، گفتارها و كردارهاى زشت اوست و نه نگاههاى چشمانش و زيانهايى كه به فرد حسد شده وارد مىكند ، چنانكه بيشتر مفسّران گفتهاند ، خندهآور است كه يكى از اين مفسّران در تفسيرش آورده است : مردى به چشمزخم زدن مشهور بود ، تا آنجا كه برخى او را براى اينكار استخدام مىكردند . روزى ، زنى او را به مزدورى گرفت تا به دشمنش رشك بورزد و او را با چشمانش بكشد . اين زن ، وى را تا رسيدن به آن مرد همراهى كرد و به او گفت : اين همان دشمن من است ، پس به او حسد بورز . حسود به او گفت : چه زيباست چشمانت ، هنوز سخن او تمام نشده بود ، كه آن زن نابينا شد .
التفسير الكاشف ( تفسير كاشف ) ( فارسى ) — صفحة 203
مساهمون: محمد جواد مغنية
ص٢٠٣