رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَ عَلى والِدَيَّ وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ .
انسان خردمند از خدا مىخواهد كه او را بر اداى سپاسگزارىاش از راه اطاعت و فرمانبردارى ، توفيق و يارى دهد . بزرگترين نعمتها ، راهيافتن به حق و عمل برطبق آن است . امّا اصل وجود انسان ، در صورتى كه وسيلة انجام دادن كار نيك نباشد ، نه نعمت بر خود اوست و نه نعمت بر ديگران . عين اين آيه در جلد ششم در سورهء نحل ، آيهء 19 ، بيان شد .
وَ أَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي .
فرزندان بار سنگينى هستند بر دوش پدران و حتّى تربيت ، خواستهها و غمهاى آنان ، مشكلى بزرگ براى پدران محسوب مىشود ، ليكن پدر بيچاره در صورتى كه خداوند فرزندان صالح به او ارزانى بدارد خواسته و خوشبختى خويش را در همين بلا و مشكل بزرگ مىبيند و اگر فرزندانش صالح نباشد ، مصيبتها و مشكلات بر او پىدرپى هجوم خواهند آورد .
إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَ إِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ .
اين جمله اشاره بدين نكته دارد كه خداوند از گناهكار نمىپذيرد و دعاى او را اجابت نمىكند ، مگر آنگاه كه وى از گناهانش توبه كند و در رفتار و گفتارش براساس دين حركت كند .
أُولئِكَ الَّذِينَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ أَحْسَنَ ما عَمِلُوا .
« عن » دراينجا بهمعناى « من » است ؛ مانند آيهء 105 از سورة توبه :
« أَنَّ اللَّهَ هُوَ يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ » .
مراد از « أحسن ما عملوا » غير گناهان است ، امّا گناهان را خدا مىآمرزد ، چنانكه فرموده است :
وَ نَتَجاوَزُ عَنْ سَيِّئاتِهِمْ .
خدا از گناهانشان درمىگذرد ؛ زيرا آنان توبه كردند و اخلاص ورزيدند .
فِي أَصْحابِ الْجَنَّةِ ؛
به همراه بهشتيان و در گروه آنان .
وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِي كانُوا يُوعَدُونَ ؛
وعدهء راستين كه به آنان داده شده بود ؛ يعنى پذيرفتن اعمال ، در گذشتن از گناهان و واردشدن در بهشت . وعدهء او راست و سخن او حق است .