سَبْعُونَ ذِراعاً فَاسْلُكُوهُ .
« سَبْعُونَ ذِراعاً »
كنايه از وحشت و عذاب دردناك آن زنجير است و آسيب و ضربهاى كه بر گناهكار وارد مىكند ، به كارهاى او و آثارى كه در جامعه برجاى نهاده است ، بستگى دارد . سخن يكى از مفسّران خندهآور است كه مى گويد : « آنها دربارهء اين ذراع اختلاف كردهاند . برخى گفتهاند : مراد همان ذراع معروف است . برخى گفتهاند : مراد ذراع فرشتهء عذاب است . برخى گفتهاند : هر ذراعى هفتاد باع است و هر باعى بهاندازهء فاصله ميان مكّه و مدينه مىباشد » . من نمىدانم كه آيا اين گوينده از مكّه بوده است يا از مدينه ؟
إِنَّهُ كانَ لا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ الْعَظِيمِ * وَ لا يَحُضُّ عَلى طَعامِ الْمِسْكِينِ .
اين آيه عاملى را كه موجب عذاب دردناك شده است بيان مىكند و اين عامل همان كفر و سركشى و تشويقنكردن به بخشش است . اين سخن خداوند اشاره بدين نكته دارد كه ثروتمندان بايد ، هم بخشش كنند و هم ديگران را به اين كار تشويق نمايند .
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هاهُنا حَمِيمٌ .
او را نه خويشاوندى باشد كه سودش بخشد و نه كسى باشد كه شفاعتش كند .
وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ .
خوراكش چرك و خونى است كه از بدنهاى دوزخيان روان مىباشد .
لا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخاطِؤُنَ .
اين خوراك را تنها كسانى مىخورند كه در دنيا غذاى مستضعفان و دسترنج زحمتكشان را مىخوردند .