مُدَّكِرٍ .
خداوند اين آيه را چهار بار تكرار كرده است : نخست پس از اشاره به داستان نوح ، دوم : پس از داستان هود . سوم : پس از داستان صالح و چهارم : پس از داستان لوط و هدف از اين تكرار آن است كه ما از هريك از اين داستانهاى چهارگانه اندرز بگيريم ، چون اين داستانها در اندرز و پنددادن بسنده و كاملند . داستان لوط در سوره هود و ديگر سورهها نيز بيان شد .
وَ لَقَدْ جاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ .
از اين قبيل است آيه : « بعد از آنها موسى را با آياتمان بر فرعون و قومش مبعوث داشتيم » . « 1 »
كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها .
اين آيات نه تا بودند : « ما به موسى نه آيهء روشن داديم » . « 2 » خداوند پنجتا از اين آيهها و نشانهها را در آيهء 132 از سوره اعراف بيان كرده است : « ما نيز بر آنها نشانههايى آشكار چون طوفان و ملخ و شپش و قورباغه و خون فرستاديم » . چهارتاى ديگر را در آيههاى متفرقه بيان كرده است كه عبارتند از : دست نورانى ، عصا ، برداشتن گره از زبان موسى و شكافتهشدن دريا .
فَأَخَذْناهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍ مُقْتَدِرٍ
خداوند فرعون و اطرافيانش را در دريا غرق كرد ، درحالىكه پيشتر ، وى به قومش مىگفت : « من پروردگار بلندمرتبهء شما هستم » .
خداوند عذاب خوارى را در دنيا بر آنها چشانيد ، درحالىكه عذاب آخرت سختتر است .
هامش
( 1 ) . اعراف ( 7 ) آيهء 103 .
( 2 ) . اسراء ( 17 ) آيهء 101 .