واژگان
حاصبا : بادى كه رملها را با خود مىبرد .
تماروا : شك كردند ، جدال كردند .
راودوه : از او خواستند و در اين خواستن با وى به جدال برخاستند .
الضيف : اسم جنس است و بر مفرد و جمع اطلاق مىشود .
بكرة : بامداد .
مستقر : ثابت و پايدار ، بدين معنا كه عذاب مىماند ، تا آنان را نابود كند و يا اينكه عذاب دنيا به عذاب آخرت مىپيوندد .
اعراب
« حاصبا » صفت براى موصوف مقدر : هواأ أو عذابا حاصبا » . « نعمة » مفعول من اجله براى « نجّيناهم » . « كذلك » ، كاف بهمعناى مثل و صفت براى مفعول مطلق محذوف : « جزاء مثل ذلك الجزاء نجزى » . « بكرة » ظرف زمان و عامل آن ، « صبّحهم » مىباشد .
تفسير
كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ ؛
قوم لوط بيمدهندگان را تكذيب كردند ، همانگونه كه قوم نوح و عاد و ثمود و ديگران چنين كردند . البته ، رمز تكذيب همگان يكى است ؛ يعنى جنگ ميان حق و باطل و عدالت و ستم . آنگاه خداوند نوع عذابى را كه بر قوم لوط فروفرستاد بيان كرده است :
إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَيْهِمْ حاصِباً .
خداوند افزون بر اينكه آنان را در زمين فروبرد ، ريگهايى را بهسوى آنها پرتاب كرد و باد تند اين ريگها را با خود حمل مىكرد . خداوند در آيهء 33 از سوره ذاريات نيز از همين ريگها ياد كرده