دروغگويى و گزافكارىاش را دريافت خواهد كرد .
يا قَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظاهِرِينَ فِي الْأَرْضِ فَمَنْ يَنْصُرُنا مِنْ بَأْسِ اللَّهِ إِنْ جاءَنا .
خطاب همچنان از آن مؤمن شايسته به قومش ، ( آل فرعون ) است و معناى آن چنين مىباشد : شما هماكنون در امنوامان هستيد و فرمانروايى و قدرت از آن شماست و اين نعمتى است كه خداوند به شما بخشيده . بنابراين ، آن را با كشتن كسى كه مىگويد :
« اللّه پروردگار من است » در معرض نابودى قرار مدهيد و اگر عذاب خدا در شب و يا روز بر ما فرود آيد ، چه كسى ما را از آن رهايى مىبخشد ؟
خلاصهء سخن آنكه : مؤمن آل فرعون با بهترين شيوه ، از موسى عليه السّلام دفاع كرد و از راه حكمت و اندرز نيكو به جدال با دشمنان خدا پرداخت ؛ چرا كه وى ، نخست موسى را از گناه تبرئه كرد و سپس او را از خطر و زيان دشمنانش در امان نگهداشت و آنگاه نعمتى را كه خدا به آنان داده بود يادآورى كرد و به آنان هشدار داد كه مبادا آن را كفران كنند . اين شيوهء حكيمانه توانست فرعون ستمگر را از تصميمى كه بر كشتن موسى گرفته بود بازدارد ، تا آنجا كه
قالَ فِرْعَوْنُ ما أُرِيكُمْ إِلَّا ما أَرى وَ ما أَهْدِيكُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشادِ .
اين سخن ، نوعى معذرتخواهى از سوى فرعون از تصميم است كه بر كشتن موسى گرفته بود و اين ، به بركت آن مؤمن شايسته حاصل شد . معناى آيه چنين است : من پس از دقّت و انديشه ، به كشتن موسى اشاره كردم و هدف من از اين تصميم ، چيزى جز خوبى و صلاح شما نبوده است .